Een goed geschreven tussendoortje dat schommelt tussen een cozy crime en een thriller.

Kitty Huijbers woont in Delft met haar man en twee zoons. Ze schrijft korte en langere verhalen, vooral in het thrillergenre. Ze komt te dichtbij is haar eerste boek.

Het begint met vreemde opmerkingen in de reacties onder hun kookvideo’s. En alleen de lezer legt de link met de gevonden botten.

Michelle is een jonge misdaadjournalist die aan het begin van haar carrière staat. Ze had liever bij de recherche gewerkt en na het vinden van de botten maakt ze dankbaar gebruik van een oude kennis om bij de recherche informatie op te halen. Michelle is erg bezig met haar gezondheid en daar zou haar vriend Bart nog iets van kunnen leren. Ze maakt kennis met een oude overbuurvrouw waarbij ze regelmatig op bezoek gaat. Dan worden de bedreigingen en de ongelukjes erger en moet Michelle bedenken of ze zal stoppen met haar onderzoek of door zal gaan. De onzekerheid van het stel past bij het moment waarop zij in het leven staan en de onzekerheden waar ze mee te maken hebben met betrekking tot werk en het net samenwonen.

Dit is een heerlijk tussendoortje dat schommelt tussen een cozy crime en een thriller. Het leven van Michelle en Bart zelf lijkt een feelgood verhaal totdat het door een lugubere vondst op losse schroeven staat.
Huijbers legt soms net de accenten op andere plekken dan verwacht maar op het einde valt alles als een puzzel in elkaar en past het gewoon.
Het verhaal is kort en bondig geschreven zoals het bij een tussendoortje hoort, dat zorgt ook voor losse eindjes.
Door de dijk van een cliffhanger na een heel spannend laatste hoofdstuk worden alle losse eindjes in een klap vergeten.
Ik hoop Michelle weer tegen te komen in een volgende Huijbers thriller.