Lezersrecensie
Verwarrend en vaag debuut
Greg Buchanan (1989) debuteert met Zestien paarden, een thriller die een wereldwijde rechtenstorm veroorzaakte, Het boek zal in meer dan 20 landen verschijnen en wordt verfilmd voor de televisie.
Na zijn studie Engelse literatuur schreef hij ook stripverhalen en verhaallijnen voor videogames. In 2019 stond hij als veelbelovend talent op de Forbes 30 Under 30-lijst.
Welk dodelijk gevaar houdt iedereen in zijn greep?
In het kustplaatje Ilmarch in Engeland is rechercheur Alec Nichols belast met de zaak omtrent de gruwelijke dood van zestien paarden.
Een opmerkelijk tafereel want van de paarden blijken alleen hun hoofden deels begraven te zijn.
Samen vormen zij een cirkel waarvan elk hoofd maar slechts één oog zichtbaar is dat naar de hemel gericht blijkt te zijn.
Hij roept de hulp in van forensisch dierenarts Cooper Allen.
Er volgen nog meer misdaden variërend van brandstichting tot chantage en mishandelingen.
Het wordt voor het duo een race tegen de klok om dit mysterie te ontwarren.
Een mooie mysterieuze cover, waarin men nog aan de onderkant de manen van paarden kan ontdekken, en een spannende flaptekst beloven de lezers een spannend en origineel boek.
Doordat de auteur te veel kwijt wilde in het verhaal en de personages allemaal vaag bleven en er ook vaak tussen het ene naar het andere personage werd gewisseld werd het niet echt spannend maar eerder langdradig.
De schrijfstijl van de auteur was daardoor niet echt fijn en ik vond er te weinig van een plot inzitten en zelfs het einde wat ongeloofwaardig.
Doordat het erg verwarrend was om te lezen raakte je ook snel het geheel kwijt.
Alle personages waren stuk voor stuk eigenaardig en hadden nog wel wat beter uitgediept kunnen worden.
Kortom mijn verwachtingen zijn totaal niet uitgekomen. Ik had een origineel en spannend verhaal verwacht doordat er een hoofdrol zou zijn weggelegd voor een forensisch dierenarts maar helaas.
Dat de auteur een origineel debuut heeft geschreven, dat klopt wel.
Alleen origineel verwarrend is meer de conclusie.
Niet mijn boek bleek het dus te zijn, dat ik nu waardeer met 2*
Met dank aan de leesclub van Hebban en uitgeverij HarperCollins voor het verstrekken van het recensie-exemplaar.