Derde deel van Molly the maid

Dit derde boek in de reeks viel voor mij een beetje tegen. Molly blijft een sympathiek personage, maar krijgt slechts de helft van het verhaal te vertellen. De andere helft wordt — eveneens in de ik-vorm — verteld door haar grootmoeder, via een dagboek dat ze schreef in de weken voor haar dood.

Daarin vertelt ze hoe ze, ondanks haar geboorte in een zeer rijke familie, uiteindelijk ongehuwd als dienstmeid eindigde, met een verdwenen dochter en een kleinkind. Het is geen grappig of hartverwarmend verhaal. Ook Molly’s hoofdstukken zijn niet veel lichter en zitten vol vergezochte toevalligheden, waardoor het moeilijk was om mijn ongeloof even aan de kant te zetten.

Al bij al haalt dit boek niet het niveau van het eerste of tweede deel in de reeks. Van mij krijgt het drie sterren — maar ik blijf wel benieuwd naar wat Nita Prose nog voor Molly in petto heeft.