Advertentie

Waarom we huizen bouwen begint op een super leuke manier. Zes pagina’s met wat je allemaal moet. Van je fiets laten maken tot een tandarts afspraak. En van verjaardagen niet vergeten tot weten wanneer het kerst is. Het kan niet anders dan dat je dit met een lach en hier en daar herkenning leest.

Het boek bestaat uit zes hoofdstukken. Alleen hoofdstuk één is al 105 bladzijdes lang. Dus het is niet even een hoofdstukje lezen. Hoofdstuk één begint met; Ik had mijn fiets moeten laten maken. Toen kon ik alleen maar denken: Ik had mijn fiets moeten laten maken, die staat al een jaar kapot in de schuur.

Hierna volgt een stukje over nieuws. Iedereen heeft de laatste tijd nieuws van een nieuw huis gekocht tot we zijn zwanger maar Anna wil geen nieuws en heeft geen nieuws. Waarom kunnen we nooit gewoon even leven? Even leven zonder nieuwe dingen. Even rustig aan, dribbelen op de plaats. Gewoon een jaartje, twee misschien. Bijkomen. Op adem komen. Ons rustig herpakken. Vanaf hier begint het Waarom we huizen bouwen eigenlijk pas echt met het verhaal van Anna.

Als Anna op weg is naar een housewarming en strandt in een afgelegen restaurant ontmoet ze Bor. Hij kampeert op een parkeerplaats of beter gezegd: hij staat in een rij van caravans, campers en tentjes voor een leeg stukje grond. Als hij een kavel kan kopen mag hij er een huis op bouwen. Anna is op slag verliefd en vanaf het moment dat Bor haar vraagt zijn plek in de rij te bewaken, zijn ze onafscheidelijk. Samen vragen ze vergunningen aan, overleggen ze over bouwmaterialen en zien ze de eerste heipalen de grond in gaan. Gedurende de bouw van het huis vertelt Anna haar verhaal, terwijl het geld langzaam opraakt. Er ontstaat een nieuwe Anna.

Hoe waarom we huizen bouwen is geschreven is op een hele andere manier gedaan de boeken die ik tot nu toe heb gelezen. Het is een verhaal maar sommige stukken neigen naar een column en andere naar een dagboek fragment. Ik ben enthousiast verrast. Het las erg prettig. De zes hoofdstukken waren door huisjes opgedeeld in stukjes. Zo kan je toch elke keer “een hoofdstuk” lezen. Hierdoor ontstond er ook een soort van pauze in de hoofdstukken. Zeker in hoofdstuk één is dit erg fijn anders is het een heel lang hoofdstuk als daar geen onderbreking in zit.

Anna veranderd terwijl je over het bouwen van het huis leest. Je krijgt terugblikken naar vroeger mee, wat ze nu doet of niet doet en hoe ze omgaat met situaties. Ik vond het erg leuk om Waarom we huizen bouwen te lezen. Renée Kapitein heeft een fijn schrijfstijl, ze gebruikt humor en verzint dingen die ik ergens anders nog niet gezien heb. Meer dan een pagina met alle grijsverfnamen dat verzin je toch niet, Renée Kapitein wel die schrijft een pagina vol met grijsverfnamen.

Reacties op: Meer dan een pagina met alle grijsverfnamen dat verzin je toch niet

15
Waarom we huizen bouwen - Renée Kapitein
Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Onze partners