Dit boek was zo mooi

Ik las De stilte voor de storm van Clare Leslie Hall. Dit boek zorgde voor een korte nachtrust afgelopen week. Met nog aardig wat bladzijdes te gaan ging ik naar bed. Toch besloot ik mijn boek weer open te slaan en het uit te lezen. Ik zat zo in het verhaal dat het uit moest. Dit is voor mij echt zeldzaam dat ik dit doe.

Vorig jaar las ik Als scheuren in de aarde van Clare Leslie Hall en dat was wel een enorm favoriet. Ik kan je vertellen dat dit boek nog beter is. Vanaf bladzijde één zat ik helemaal in het verhaal. Er wordt geschreven met hele mooie zinnen en emoties worden zo goed omschreven dat ik de emoties voel.

Tijdens het lezen heb je het heden, 4 maanden geleden en vijftien jaar geleden. We wisselen elke keer tussen deze periodes. Deze switch in de periodes maken het verhaal compleet maar hie verder ik in het boek kwam dacht ik opeens;
Kunnen we in het heden blijven. Ik wil weten wat er is gebeurt! Waarom kan Catherine niet praten. Niet weer vijftien jaar terug daar heb ik toch al alle informatie verzameld? Of ontbreekt er nog wat?

Niet alleen lezen we tussen verschillende periodes maar ook personages zo ervaren we wat Catherine mee maakt maar ook Lucian. De twee belangrijkste personen in het verhaal en dat is fijn dat we het uit beide kanten lezen. Het zorgt dat ik nog meer in het verhaal getrokken wordt. Het is moeilijk uit te drukken wat dit boek doet terwijl ik het lees maar het sleurt me echt me. Mee in de liefde van vijftien jaar geleden, het onmogelijke en het verdriet wat je voelt van 4 maanden geleden en het nu. Het nu is beklemmend.

Ik kan alleen maar adviezeren om De stilte voor de storm van Clare Leslie Hall toe te voegen aan je lijst om te lezen dit jaar.