Chaotische oppervlakkigheid

In Geliefden vertelt de Amerikaanse Mary-Beth Hughes het verhaal van de familie Devlin. Een gezin dat worstelt met een groot verdriet; het verlies van hun zoon en broertje. Deze dramatische gebeurtenis leidt ertoe dat vader, moeder en dochter van elkaar verwijderd raken. Een verhaal over wanhoop, hebzucht en opportunisme. Maar ook over verdriet, familierelaties en de draad weer oppakken. In het Amerika en Engeland van de jaren 1969 – 1971 waarin geld, macht en schoonheid de hoogst haalbare doelen zijn doet het gezin Devlin een dappere poging om aan het ideaalbeeld te voldoen. De roman is in het Nederlands vertaald door Sjaak de Jong.

Jean en Nick Devlin vormen samen met hun kinderen Lily en Cubbie het prototype van een Amerikaans gezin. Nick is een charismatische, succesvolle zakenman, en Jean een knappe vrouw die voor de kinderen en het huishouden zorgt. Het noodlot slaat toe als Cubbie ziek wordt en overlijdt. Het gezin valt uiteen, en alle drie de gezinsleden verwerken hun pijn op hun eigen manier. Lily gaat naar een nonnenschool, Jean ploetert eenzaam voort, en Nick zoekt zijn heil in een zakelijke deal in de cosmeticabranche. Een wereld vol louche contacten, drank, overspel en andere zaken die het daglicht niet kunnen verdragen.

Geliefden is een boek van overdaad. Dit uit zich onder andere in de vele namen en personen die de revue passeren. Als lezer is het ingewikkeld om te onthouden wie Lionel, Kitty, Huey, Doris, Mimi, Billy, Clyde, Jamie, Russell en de anderen ook alweer zijn, wat hun onderlinge relatie is, en welke personages van belang zijn voor het verdere verloop van het verhaal. Een stortvloed aan namen die voor verwarring zorgt. De levensstijl van het gezin Devlin is ook overdadig. Nick verliest zich in een wereld van feesten, alcohol en uiterlijkheden. Passages als: "De vrouw naast hem oogt vertrouwd. Als hij rechtop gaat zitten, ziet hij dat zij haar jurkje in elk geval wel met enige zorg op de roze chaise longue heeft gedrapeerd. Het modieus gekapte zwarte haar torent boven het gezicht uit en een restje frambozenrode lipstick tekent zich mooi af tegen haar huid. Het is een mooie meid. Een hele mooie meid", maken het verhaal gekunsteld en oppervlakkig.

De fragmenten waarin wordt teruggeblikt op de ziekte van Cubbie zijn daarentegen wél indrukwekkend. Wanneer Lily bijvoorbeeld de nachten beschrijft waarin zij voor haar broertje probeert te zorgen: "Voor haar moeder was dat huilen ondraaglijk. Zelf deed ze er alles aan om voor haar moeder verborgen te houden dat Cubbie aan één stuk door huilde. En dat hij, toen hij heel ziek en kwetsbaar was, net zo dicht tegen haar aan sliep als hij als ukkie had gedaan, dat hij tegen haar borst mocht hoesten, dat zij in zijn plaats huilde om te zorgen dat hij niet overstuur raakte van dat hoesten of haar moeder er wakker van werd, want die had haar rust nodig. Eén ding was wel waar. Cubbie praatte nooit over al het naars dat hem overkwam, over hoe het bij hem vanbinnen voelde. Dat had ze zelf moeten uitpuzzelen. Daar was ze nog mee bezig."

Geliefden is een chaotisch boek over een oppervlakkige levensstijl. De momenten waarop emoties wél aan de oppervlakte komen zijn mooi. Jammer dat deze passages schaars zijn in dit boek van overvloed.