Dit verdient meer pagina’s

Soms heb je zo’n verhaal waarvan je denkt: dit had zoveel meer kunnen zijn. Geen bal aan is er voor mij zo een.


Laat ik beginnen met het positieve: het idee achter het verhaal is echt super leuk. Tijdens het lezen voelde ik me zelf even op Hartennacht. De sfeer is goed neergezet en de basis klopt gewoon. Fardau, Gewoon Shane en Gijsbert zijn personages waar absoluut meer in zit. Je wilt meer van ze weten, meer met ze meemaken en de diepte in.


Maar het tempo ligt echt onwijs hoog. En in dit geval werkte dat voor mij niet. Dit verhaal had, wat mij betreft, geen kort verhaal moeten zijn. Er gebeurt veel, er zijn meerdere zijsporen, maar doordat alles in zo weinig pagina’s moet passen voelt het afgeraffeld. Regelmatig een beetje hak op de tak en eigenlijk maakte me dat juist heel onrustig als lezer. Dat is enorm jammer vind ik, want de potentie spat er vanaf. Dit is zo’n verhaal waarvan ik denk: less is more of juist geef het meer ruimte, meer diepgang, meer emotie. Er zat echt ruimte in voor een tranentrekker (geen spoilers, dus lees dit zelf maar).


Geen bal aan heeft eigenlijk te veel potentie voor een kort verhaal en komt daardoor niet helemaal tot zijn recht. Maar oh, wat had ik hier graag een volledige roman van gelezen.