Wie een kuil graaft .....

De titel doet vermoeden dat het om een foutje gaat waar je zelf debet aan bent, maar dit is iets groter dan dat.
Karl (min of meer de hoofdpersoon) is kampcommandant (ss-Obersturmführer Karl Zehlendorf) van een concentratiekamp voor vrouwen, hij leeft met zijn zoons Reinhard en Ernst en zijn vrouw Christine in weelde naast het kamp.
Als zijn zoons uit vissen gaan in de buurt van het kamp gaat het gruwelijk mis, Ernst (de jongste) verdwijnt na een ruzie met zijn broer, het hele kamp moet er aan geloven, alles wordt op zijn kop gezet om hem te vinden, en hoewel een aantal personen wel ongeveer weet hoe het zit, komt het niet naar boven.
Een bijzondere roman, in de recensie van Hilde werd al verwezen naar de jongen in de gestreepte pyama, en dat was ook waar ik gelijk aan dacht, maar toch zijn de verhalen verschillend, het boek wordt door verschillende personages verteld die allemaal leven binnen een korte straal van of in het kamp, het lijkt soms aan vaart te missen, maar omdat het steeds een andere invalshoek heeft leest het ook weer zeer vlot en blijft de spanning er goed in zitten, het is niet voor niks het MEZZA boek van het jaar geworden.