Lezersrecensie
Vader is dood
Het 2e boek in de cyclus van de Patrick Melrose romans heet Slecht Nieuws en dat heeft alles te maken met het feit dat Patrick’s vader is overleden.
Patrick wordt geacht hem vanuit Londen op te halen in New York waar zijn vader verbleef, maar dan wel in stofvorm nadat hij gecremeerd is, hij wil verder geen extra kosten maken en stopt zijn vader niet in een urn, maar in een kistje omdat dat makkelijker te vervoeren is.
De paar dagen dat hij in New York verblijft speelt zijn overleden vader nauwelijks een rol, maar wel hoe hij aan drugs moet komen, kennelijk weet Patrick de weg dus dat is geen probleem, en het geld ook niet, van huis uit is hij vermogend en het verblijf gaat het uiteindelijk ook ongeveer 10 K kosten.
Ongelooflijk hoeveel hij wegspuit en snuift en dan hebben we het nog niet eens over de hoeveelheden drank die hij nuttigt, het gaat nog steeds goed, al zit hij wel een keer dichtbij zelfdoding.
Net zoals het eerste boek is het boek een aaneenschakeling van zwarte humor, waar ik regelmatig hardop om moest lachen, sterker nog ik vind de humor in de boeken van Edward St. Aubyn geweldig, en mede daardoor een genot om te lezen, zoals eerder gezegd heb ik voor mezelf besloten de cyclus apart per roman te recenseren, hierna volgen nog Wat heet Hoop en Moedermelk, ik pak nu een ander boek tussendoor en pak daarna de 3e roman op, ik verheug me er nu al weer op.
Patrick wordt geacht hem vanuit Londen op te halen in New York waar zijn vader verbleef, maar dan wel in stofvorm nadat hij gecremeerd is, hij wil verder geen extra kosten maken en stopt zijn vader niet in een urn, maar in een kistje omdat dat makkelijker te vervoeren is.
De paar dagen dat hij in New York verblijft speelt zijn overleden vader nauwelijks een rol, maar wel hoe hij aan drugs moet komen, kennelijk weet Patrick de weg dus dat is geen probleem, en het geld ook niet, van huis uit is hij vermogend en het verblijf gaat het uiteindelijk ook ongeveer 10 K kosten.
Ongelooflijk hoeveel hij wegspuit en snuift en dan hebben we het nog niet eens over de hoeveelheden drank die hij nuttigt, het gaat nog steeds goed, al zit hij wel een keer dichtbij zelfdoding.
Net zoals het eerste boek is het boek een aaneenschakeling van zwarte humor, waar ik regelmatig hardop om moest lachen, sterker nog ik vind de humor in de boeken van Edward St. Aubyn geweldig, en mede daardoor een genot om te lezen, zoals eerder gezegd heb ik voor mezelf besloten de cyclus apart per roman te recenseren, hierna volgen nog Wat heet Hoop en Moedermelk, ik pak nu een ander boek tussendoor en pak daarna de 3e roman op, ik verheug me er nu al weer op.
2
Reageer op deze recensie
