Buitenaardse liefde

Joan is geobsedeerd door sterren, daarnaast zit ze hoog in de IQ en is vast voornemens het tot astronaut te schoppen, hetgeen haar uiteindelijk lukt, ze moest nog wel even aarden bij de NASA, maar ze kwam tot haar doel.
In het gewone leven speelt haar nichtje Frances (dochter van haar zus) een grote rol, ze houdt van het kind als een echte moeder, zelfs meer dan haar eigen moeder.
In het NASA wereldje komt ze terecht in een wereld van afgunst en intriges, maar bovenal leert ze van zichzelf dat ze meer om vrouwen geeft dan om mannen, dit wordt bevestigd door een schoorvoetende verliefdheid naar een collega Vanessa die dit beantwoord en zo ontstaat een stiekeme relatie.
Het zou een leuk verhaal kunnen zijn, maar bij mij blijft altijd rondspoken dat het toch weer echt z0'n typisch vrouwenboek is, er worden niet echte noten gekraakt, het blijft een beetje zoetsappig allemaal behoudens het slot van het boek dat wel iets van spanning heeft, maar ook hier weet je dat het waarschijnlijk goed afloopt.
Ik ben toch weer afgegaan op de goede waarderingen maar zeker ook omdat 2 heren een hoog cijfer gaven (het is een vooroordeel ik ben het me bewust) helaas voor mij was het een doodgewoon verhaal gevoed door mierzoete verliefdheid, dat het een queerroman is maakt niet uit, daar rust allang geen taboe meer op, althans niet in de literatuur, al met al een behoorlijk matig boek, overgewaardeerd in mijn ogen.