Lezersrecensie
Een prachtig, sterk en eerlijk verhaal
Anne Bootz (1997) woont in Bussum en werkt in het onderwijs. Van kinds af aan ontdekte ze haar liefde voor het schrijven. Nu is hier haar eerste boek, Het ommetje. Daarnaast schrijft ze blogs over haar weg naar herstel. Ze heeft terug leren genieten van het leven en het onverwachtse iets waarvan ze dacht dat ze dat nooit meer zou kunnen. Tijdens haar herstel was ze te zien op tv in het programma De Anorexia Eetclub.
Want wat begon als een idee om wat af te vallen om zo met een strak bikinilijf op vakantie te gaan naar Thailand, ontaardt voor Anne al snel in controle willen, calorieën tellen en een levensstijl die niet meer gezond is. Ze ontwikkelt een eetstoornis en wordt opgenomen in een kliniek. Haar ervaringen, gedachten en gevoelens die horen bij haar eetstoornis en haar herstel lees je in Het ommetje.
De cover is volledig gekleurd in tinten groen. De kleur van hoop, gezondheid, groei en vernieuwing. In het midden van de cover staat er een loopschoen die door een plas loopt met daarrond verboden ongezonde voedingsmiddelen, gezonde, veilige voeding, een weegschaal en materialen om te sporten/bewegen. De titel is prominent aanwezig in een lichtgele kleur. Gevolgd door een ondertitel die duidelijk maakt waar het boek over gaat: “Een boek over een eetstoornis, herstel en de ommetjes die leiden naar het juiste pad”.
Anne schreef haar verhaal vanuit het ik-perspectief. Het boek is geschreven in een aangenaam groot lettertype en omvat 30 korte hoofdstukken. Deze hoofdstukken starten telkens met een cursieve titel en de maand en het jaartal waarin dit hoofdstuk zich afspeelt. Het boek omsluit de periode tussen 2016, de start van haar eetstoornis, en 2024. Er zijn 3 hoofstukken, verspreid over het boek, die niet vanuit Anne zelf zijn geschreven. Hier zijn haar mama, papa en zus aan het woord. Dat maakt dat je ook een mooi beeld krijgt van hoe haar omgeving haar eetstoornis en de weg naar herstel beleefd heeft.
Anne heeft een heel vlotte en meeslepende schrijfstijl. Je krijgt een eerlijke inkijk in haar gedachten en gevoelens, zowel tijdens het dieptepunt van haar eetstoornis, als tijdens de weg naar herstel en de bijhorende ommetjes. Haar verhaal is aangrijpend. Je voelt de onmacht van haarzelf en haar omgeving, zit mee verstrikt in de klauwen van de eetstoornis, ervaart het ‘moeten’, de angstgevoelens zijn tastbaar.
Anne geeft een eerlijk relaas over het verloop van haar ziekte. De boosheid, het wegduwen van iedereen, de gedachten over eten, bewegen en haar lichaam, de onzekerheid en de wanhoop.
“Het lijkt immers wel alsof ik zelf ben omgetoverd van lieve, zachtaardige prinses, in een reusachtig monster. Een monster die mijn gehele karakter overneemt en iedereen die zich ook maar een klein beetje wil bemoeien met mij, in figuurlijke zin, van mij afslaat.”
Ze geeft je een inkijk in de fysieke klachten en kwalen, de gevolgen op sociaal vlak en de gevolgen voor haar gezondheid op lange termijn. Verder vertelt ze over de therapieën bij de huisarts, diëtist, psycholoog en in de eetstoorniskliniek.
Het is een mooi boek voor iedereen die worstelt met een eetstoornis of die iemand kent met een eetstoornis. Het geeft je inzicht in wat een eetstoornis met je doet, maar vooral dat het eten een symptoom is en niet het probleem zelf. Dat het niet is opgelost met “Eet gewoon wat meer”. Maar te maken heeft met diepgewortelde angsten en gedachten over jezelf. Over perfectionisme, faalangst, trauma…. Je merkt dat je niet alleen bent in je strijd, of je nu de persoon met de eetstoornis bent of de omgeving.
Helaas bots je, wanneer je eindelijk inziet dat je hulp nodig hebt en in opname wilt gaan, tegen de ellenlange wachtlijsten aan. Ook voor Anne was dit de realiteit. Ik had misschien graag iets meer over de opname gelezen. Over de soorten therapie bijvoorbeeld. Nu gaat het vooral over het wegen, wat ze moeten eten en de paniek die daarbij komt kijken. Anne zat in een kortdurende opname en had nog een lange weg van herstel voor zich na opname, dus dat kan ook daarmee te maken hebben. De steun die ze er ervaren heeft van lotgenoten komt wel heel mooi aan bod.
Op het einde van het boek springt Anna 3 jaar verder in de tijd en tot slot, in haar nawoord, zijn we 7 jaar na de start van haar eetstoornis. Fijn om te lezen hoe het nu met haar gaat.
Tot slot eindigt Anne met een dankwoord, gericht aan haar supporters, gevolgd door tips; tips door en voor lotgenoten (door Anna zelf), tips door en voor naasten en ouders (door de ouders van Anne) en tips voor en door broers en zussen (door zus Lotte). Fijn dat zij elk, vanuit hun eigen ervaring, deze tips delen. Dit maakt het authentiek in plaats van belerend.
In Het ommetje doet Anne haar eerlijke en rauwe relaas over haar gevecht met haar eetstoornis. Een lange en zware strijd. En een weg van herstel met vele ommetjes. Een boek voor iedereen die worstelt, of je nu de persoon bent die ziek is of de omgeving die machteloos moet toekijken. Weet dat er altijd hulp is en dat het nooit te laat is. Zoals Anne het zo mooi zegt: “Wees bang en doe het toch”. Van mij krijgt ze 4 sterren!
EllenBoutsen
Boekencast
Genre: biografie – waargebeurd
Uitgever: Avenir Publishing
ISBN: 9789083585130
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 279
Uitgave: november 2025
Met dank aan Avenir Publishing voor dit recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke recensie.
Want wat begon als een idee om wat af te vallen om zo met een strak bikinilijf op vakantie te gaan naar Thailand, ontaardt voor Anne al snel in controle willen, calorieën tellen en een levensstijl die niet meer gezond is. Ze ontwikkelt een eetstoornis en wordt opgenomen in een kliniek. Haar ervaringen, gedachten en gevoelens die horen bij haar eetstoornis en haar herstel lees je in Het ommetje.
De cover is volledig gekleurd in tinten groen. De kleur van hoop, gezondheid, groei en vernieuwing. In het midden van de cover staat er een loopschoen die door een plas loopt met daarrond verboden ongezonde voedingsmiddelen, gezonde, veilige voeding, een weegschaal en materialen om te sporten/bewegen. De titel is prominent aanwezig in een lichtgele kleur. Gevolgd door een ondertitel die duidelijk maakt waar het boek over gaat: “Een boek over een eetstoornis, herstel en de ommetjes die leiden naar het juiste pad”.
Anne schreef haar verhaal vanuit het ik-perspectief. Het boek is geschreven in een aangenaam groot lettertype en omvat 30 korte hoofdstukken. Deze hoofdstukken starten telkens met een cursieve titel en de maand en het jaartal waarin dit hoofdstuk zich afspeelt. Het boek omsluit de periode tussen 2016, de start van haar eetstoornis, en 2024. Er zijn 3 hoofstukken, verspreid over het boek, die niet vanuit Anne zelf zijn geschreven. Hier zijn haar mama, papa en zus aan het woord. Dat maakt dat je ook een mooi beeld krijgt van hoe haar omgeving haar eetstoornis en de weg naar herstel beleefd heeft.
Anne heeft een heel vlotte en meeslepende schrijfstijl. Je krijgt een eerlijke inkijk in haar gedachten en gevoelens, zowel tijdens het dieptepunt van haar eetstoornis, als tijdens de weg naar herstel en de bijhorende ommetjes. Haar verhaal is aangrijpend. Je voelt de onmacht van haarzelf en haar omgeving, zit mee verstrikt in de klauwen van de eetstoornis, ervaart het ‘moeten’, de angstgevoelens zijn tastbaar.
Anne geeft een eerlijk relaas over het verloop van haar ziekte. De boosheid, het wegduwen van iedereen, de gedachten over eten, bewegen en haar lichaam, de onzekerheid en de wanhoop.
“Het lijkt immers wel alsof ik zelf ben omgetoverd van lieve, zachtaardige prinses, in een reusachtig monster. Een monster die mijn gehele karakter overneemt en iedereen die zich ook maar een klein beetje wil bemoeien met mij, in figuurlijke zin, van mij afslaat.”
Ze geeft je een inkijk in de fysieke klachten en kwalen, de gevolgen op sociaal vlak en de gevolgen voor haar gezondheid op lange termijn. Verder vertelt ze over de therapieën bij de huisarts, diëtist, psycholoog en in de eetstoorniskliniek.
Het is een mooi boek voor iedereen die worstelt met een eetstoornis of die iemand kent met een eetstoornis. Het geeft je inzicht in wat een eetstoornis met je doet, maar vooral dat het eten een symptoom is en niet het probleem zelf. Dat het niet is opgelost met “Eet gewoon wat meer”. Maar te maken heeft met diepgewortelde angsten en gedachten over jezelf. Over perfectionisme, faalangst, trauma…. Je merkt dat je niet alleen bent in je strijd, of je nu de persoon met de eetstoornis bent of de omgeving.
Helaas bots je, wanneer je eindelijk inziet dat je hulp nodig hebt en in opname wilt gaan, tegen de ellenlange wachtlijsten aan. Ook voor Anne was dit de realiteit. Ik had misschien graag iets meer over de opname gelezen. Over de soorten therapie bijvoorbeeld. Nu gaat het vooral over het wegen, wat ze moeten eten en de paniek die daarbij komt kijken. Anne zat in een kortdurende opname en had nog een lange weg van herstel voor zich na opname, dus dat kan ook daarmee te maken hebben. De steun die ze er ervaren heeft van lotgenoten komt wel heel mooi aan bod.
Op het einde van het boek springt Anna 3 jaar verder in de tijd en tot slot, in haar nawoord, zijn we 7 jaar na de start van haar eetstoornis. Fijn om te lezen hoe het nu met haar gaat.
Tot slot eindigt Anne met een dankwoord, gericht aan haar supporters, gevolgd door tips; tips door en voor lotgenoten (door Anna zelf), tips door en voor naasten en ouders (door de ouders van Anne) en tips voor en door broers en zussen (door zus Lotte). Fijn dat zij elk, vanuit hun eigen ervaring, deze tips delen. Dit maakt het authentiek in plaats van belerend.
In Het ommetje doet Anne haar eerlijke en rauwe relaas over haar gevecht met haar eetstoornis. Een lange en zware strijd. En een weg van herstel met vele ommetjes. Een boek voor iedereen die worstelt, of je nu de persoon bent die ziek is of de omgeving die machteloos moet toekijken. Weet dat er altijd hulp is en dat het nooit te laat is. Zoals Anne het zo mooi zegt: “Wees bang en doe het toch”. Van mij krijgt ze 4 sterren!
EllenBoutsen
Boekencast
Genre: biografie – waargebeurd
Uitgever: Avenir Publishing
ISBN: 9789083585130
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 279
Uitgave: november 2025
Met dank aan Avenir Publishing voor dit recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke recensie.
1
Reageer op deze recensie
