Lezersrecensie
Lees eerst deel 1
Rensje Derriks was jarenlang touroperator en officemanager bij een touroperator. Nu runt ze samen met haar man een campingbedrijf. Rensje Derriks is graag creatief bezig. Naast schrijven houdt ze van tekenen en schilderen.
Ik las in 2024 Verloren bloedband – In de naam van Johanna, het eerste deel in deze reeks. Nu is Verloren bloedband 2 – Ik ken jou verschenen.
De cover, die de auteur zelf ontworpen heeft, is mooi in lijn met het eerste deel. Het terugkerende kader met daarin de naam van de auteur, de titel en een vlinder werd ditmaal tegen een andere achtergrond geplaatst, namelijk een Afrikaanse vlakte. De ondertitels sluiten ook mooi bij elkaar aan. “Niet iedereen is voor het geluk geboren” (deel 1) en “Soms is geluk niet vanzelfsprekend” (deel 2).
Voor je verder leest wil ik je toch graag even waarschuwen. In deel 2 gaan we verder waar deel 1 gestopt is. Dus als je Verloren bloedband – In de naam van Johanna nog niet gelezen hebt, raad ik je aan om dat eerst te doen. De boeken zijn namelijk niet los van elkaar te lezen.
In Verloren bloedband 2 proberen de 3 zussen – Anna, Caro en Beatrice – hun leven terug op te pakken na alle gebeurtenissen die op hun pad kwamen. Ze proberen het verdriet om hun vermoorde mama een plek te geven en leren elkaar beter kennen, nu ze ontdekt hebben dat ze samen een drieling vormen. Maar deze rust duurt niet lang. Hans, de moordenaar van hun mama, is naar Peru gevlucht omdat hij ontmaskerd werd als bendelid door zijn eigen mama en Anna. Omdat hij nood heeft aan geld, is hij terechtgekomen in een criminele bende in Peru. Maar deze bende blijkt gevaarlijker dan hij had gedacht. Hun motto is “Doden of gedood worden”. Hij is woest op Anna en zijn moeder. Dankzij hen is zijn rustige en veilige leven voorbij en moet hij telkens weer vrezen voor zijn leven. Zijn woede is zo groot dat hij zint op wraak. Ze gaan hiervoor boeten. Hij beraamt een plan om hen alles af te nemen. Wat dit plan inhoudt en hoe het de zussen verder vergaat lees je in het tweede deel van Verloren bloedband.
Net als in het eerste deel start het boek met enkele quotes en een proloog. Het boek eindigt ook deze keer met een gedicht
Het verhaal zelf is opgebouwd uit 14 langere hoofdstukken.
Een pluspunt is dat de auteur deel 1 even kort samenvat aan het begin van dit boek. Een opfrissing is na een jaar mooi meegenomen! En een leuk detail is dat de zussen ondertussen ook een jaar ouder zijn. Dus de tijdspanne loopt ook in het verhaal zelf gelijk!
Rensje Derriks hanteert een vlotte, beeldende schrijfstijl. Ze vertelt het verhaal vanuit het personaal vertelperspectief en maakt gebruik van sterke dialogen. Tijdens het verhaal leef je je op deze manier in in Anna, Beatrice, Caro, Hans en Diana. De auteur wisselt tussen deze personages. Hierbij gaat ze vooral naar de belevingswereld en de emoties van de personages, meer dan naar de omgeving. Het zijn vooral mijmeringen van hen over heden, verleden en toekomst. Dit zorgt ervoor dat je de personages heel goed leert kennen en aanvoelen. Je doorgrondt gemakkelijk hun karakters en hun emoties. Dit zorgt voor een meeslepend verhaal.
De zussen verschillen in karakter, achtergrond en jeugd. Deze verschillen hebben een invloed op hun band. Ze zijn zoekende en daardoor ontstaan er conflicten. Dit zorgt ervoor dat het verhaal boeiend blijft. Je voelt hun angst, pijn, verdriet… Je leert hen steeds beter kennen en gaat elke zus, met haar specifieke eigenschappen, meer en meer appreciëren. Thema’s als onzekerheid, liefde, geaardheid, identiteit, familie en eenzaamheid zorgen voor herkenbaarheid. Kwetsbaarheden worden op tafel gelegd, banden worden gesmeed. De zussen zijn eigengereid, eigenzinnig en zelfstandig. Het vraagt doorzettingsvermogen om elkaars sterke karakter te leren accepteren en verdragen. De auteur heeft prachtig beschreven hoe een band kan groeien. En hoe onzekerheden een relatie op verschillende manieren kunnen beïnvloeden.
De delen waar Hans deel van uitmaakt zijn spannend. Geweld wordt niet geschuwd. Je voelt zijn blinde woede en houdt je hart vast, want hij deinst voor niets terug! Moord, bendes, drugs… Deze thema’s zorgen ervoor dat de spanningsboog geleidelijk aan wordt opgebouwd en deze houdt je meer en meer in zijn greep. Over Diana weet je ook weinig. De auteur geeft telkens slechts een klein beetje informatie over haar, waardoor je nieuwsgierig wordt en wilt weten wie ze nu eigenlijk is en wat zij met de zussen te maken heeft. Zoals je kunt lezen zijn er genoeg ingrediënten om te blijven lezen tot alle losse eindjes zijn uitgeklaard. Alhoewel… tot je aan het einde van het verhaal komt en dit een open einde blijkt te zijn. Ik hoop dat deel 3 snel verschijnt! Ik wil graag weten hoe het leven van deze 3 sympathieke zussen verder zal verlopen. 1 ding is zeker, het leven van deze dames zal nooit saai zijn! In deel 1 leerden we Anna beter kennen, in deel 2 was het de beurt aan Beatrice. Ik hoop dat we in deel 3 Caro beter leren kennen en dat ook zij zichzelf beter mag leren kennen en omarmen.
Verloren bloedband 2 – Ik ken jou is een fijne cozy crime. De auteur heeft duidelijk progressie gemaakt op vlak van schrijfstijl en opbouw van de spanningsboog. Misschien 1 tip bij het schrijven van deel 3: zoek goede proeflezers die de spellingsfouten eruit halen en de zinsbouw nog eens goed bekijken. Nu stoorden deze fouten me tijdens het lezen. Maar buiten dat heb ik enorm genoten van dit verhaal en daarom krijgt het van mij 3,5 sterren!
Ellen Boutsen
Boekencast
Genre: cosy crime novel
Uitgever: Bookmundo
ISBN: 9789403840628
Uitvoering: e-book
Uitgave: november 2025
Met dank aan Rensje Derriks voor dit recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke recensie.
Ik las in 2024 Verloren bloedband – In de naam van Johanna, het eerste deel in deze reeks. Nu is Verloren bloedband 2 – Ik ken jou verschenen.
De cover, die de auteur zelf ontworpen heeft, is mooi in lijn met het eerste deel. Het terugkerende kader met daarin de naam van de auteur, de titel en een vlinder werd ditmaal tegen een andere achtergrond geplaatst, namelijk een Afrikaanse vlakte. De ondertitels sluiten ook mooi bij elkaar aan. “Niet iedereen is voor het geluk geboren” (deel 1) en “Soms is geluk niet vanzelfsprekend” (deel 2).
Voor je verder leest wil ik je toch graag even waarschuwen. In deel 2 gaan we verder waar deel 1 gestopt is. Dus als je Verloren bloedband – In de naam van Johanna nog niet gelezen hebt, raad ik je aan om dat eerst te doen. De boeken zijn namelijk niet los van elkaar te lezen.
In Verloren bloedband 2 proberen de 3 zussen – Anna, Caro en Beatrice – hun leven terug op te pakken na alle gebeurtenissen die op hun pad kwamen. Ze proberen het verdriet om hun vermoorde mama een plek te geven en leren elkaar beter kennen, nu ze ontdekt hebben dat ze samen een drieling vormen. Maar deze rust duurt niet lang. Hans, de moordenaar van hun mama, is naar Peru gevlucht omdat hij ontmaskerd werd als bendelid door zijn eigen mama en Anna. Omdat hij nood heeft aan geld, is hij terechtgekomen in een criminele bende in Peru. Maar deze bende blijkt gevaarlijker dan hij had gedacht. Hun motto is “Doden of gedood worden”. Hij is woest op Anna en zijn moeder. Dankzij hen is zijn rustige en veilige leven voorbij en moet hij telkens weer vrezen voor zijn leven. Zijn woede is zo groot dat hij zint op wraak. Ze gaan hiervoor boeten. Hij beraamt een plan om hen alles af te nemen. Wat dit plan inhoudt en hoe het de zussen verder vergaat lees je in het tweede deel van Verloren bloedband.
Net als in het eerste deel start het boek met enkele quotes en een proloog. Het boek eindigt ook deze keer met een gedicht
Het verhaal zelf is opgebouwd uit 14 langere hoofdstukken.
Een pluspunt is dat de auteur deel 1 even kort samenvat aan het begin van dit boek. Een opfrissing is na een jaar mooi meegenomen! En een leuk detail is dat de zussen ondertussen ook een jaar ouder zijn. Dus de tijdspanne loopt ook in het verhaal zelf gelijk!
Rensje Derriks hanteert een vlotte, beeldende schrijfstijl. Ze vertelt het verhaal vanuit het personaal vertelperspectief en maakt gebruik van sterke dialogen. Tijdens het verhaal leef je je op deze manier in in Anna, Beatrice, Caro, Hans en Diana. De auteur wisselt tussen deze personages. Hierbij gaat ze vooral naar de belevingswereld en de emoties van de personages, meer dan naar de omgeving. Het zijn vooral mijmeringen van hen over heden, verleden en toekomst. Dit zorgt ervoor dat je de personages heel goed leert kennen en aanvoelen. Je doorgrondt gemakkelijk hun karakters en hun emoties. Dit zorgt voor een meeslepend verhaal.
De zussen verschillen in karakter, achtergrond en jeugd. Deze verschillen hebben een invloed op hun band. Ze zijn zoekende en daardoor ontstaan er conflicten. Dit zorgt ervoor dat het verhaal boeiend blijft. Je voelt hun angst, pijn, verdriet… Je leert hen steeds beter kennen en gaat elke zus, met haar specifieke eigenschappen, meer en meer appreciëren. Thema’s als onzekerheid, liefde, geaardheid, identiteit, familie en eenzaamheid zorgen voor herkenbaarheid. Kwetsbaarheden worden op tafel gelegd, banden worden gesmeed. De zussen zijn eigengereid, eigenzinnig en zelfstandig. Het vraagt doorzettingsvermogen om elkaars sterke karakter te leren accepteren en verdragen. De auteur heeft prachtig beschreven hoe een band kan groeien. En hoe onzekerheden een relatie op verschillende manieren kunnen beïnvloeden.
De delen waar Hans deel van uitmaakt zijn spannend. Geweld wordt niet geschuwd. Je voelt zijn blinde woede en houdt je hart vast, want hij deinst voor niets terug! Moord, bendes, drugs… Deze thema’s zorgen ervoor dat de spanningsboog geleidelijk aan wordt opgebouwd en deze houdt je meer en meer in zijn greep. Over Diana weet je ook weinig. De auteur geeft telkens slechts een klein beetje informatie over haar, waardoor je nieuwsgierig wordt en wilt weten wie ze nu eigenlijk is en wat zij met de zussen te maken heeft. Zoals je kunt lezen zijn er genoeg ingrediënten om te blijven lezen tot alle losse eindjes zijn uitgeklaard. Alhoewel… tot je aan het einde van het verhaal komt en dit een open einde blijkt te zijn. Ik hoop dat deel 3 snel verschijnt! Ik wil graag weten hoe het leven van deze 3 sympathieke zussen verder zal verlopen. 1 ding is zeker, het leven van deze dames zal nooit saai zijn! In deel 1 leerden we Anna beter kennen, in deel 2 was het de beurt aan Beatrice. Ik hoop dat we in deel 3 Caro beter leren kennen en dat ook zij zichzelf beter mag leren kennen en omarmen.
Verloren bloedband 2 – Ik ken jou is een fijne cozy crime. De auteur heeft duidelijk progressie gemaakt op vlak van schrijfstijl en opbouw van de spanningsboog. Misschien 1 tip bij het schrijven van deel 3: zoek goede proeflezers die de spellingsfouten eruit halen en de zinsbouw nog eens goed bekijken. Nu stoorden deze fouten me tijdens het lezen. Maar buiten dat heb ik enorm genoten van dit verhaal en daarom krijgt het van mij 3,5 sterren!
Ellen Boutsen
Boekencast
Genre: cosy crime novel
Uitgever: Bookmundo
ISBN: 9789403840628
Uitvoering: e-book
Uitgave: november 2025
Met dank aan Rensje Derriks voor dit recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke recensie.
1
Reageer op deze recensie
