Lezersrecensie
De passie van de tango vs de spanning in een literaire thriller
“Als ik achter me kijk, zie ik dat alle wegen in mijn leven uiteindelijk leidden tot wat ik nu ben, boekmaker en schrijver. Ik schreef al als kind, en dat heb ik mijn hele leven gedaan, meestal gedichten en liedteksten. Ik ben dol op papier en op letters.”
(uit een interview met de auteur bij detweedeverdieping.nu)
Heleen van den Hoven (°1959) debuteerde in 2019 met haar thriller “Het CARPA complot” bij De Crime Compagnie. Eerder schreef zij al enkele kinderboeken en een avonturenroman “Halverwege” (2015) onder het pseudoniem Helen Dool. In 2020 verscheen haar tweede thriller “De speelgoedman”, goed voor een plaats op de long list voor de Hebban Thrillerprijs. De auteur laat zich graag inspireren door bijzondere locaties en ze heeft een liefde voor spanning en avontuur. Dit leidde haar naar het schrijven van haar derde thriller “Het Tango Algoritme” (2021).
“Eigenlijk heb ik mijn hele leven gedwaald, op zoek naar een fundament dat ik nooit gevonden heb. Soms lijkt mijn leven wel een nulurencontract.”
Blz. 10
Deze diepzinnige, maar geheimzinnige quote, zeer vroeg in het verhaal, schrijft Grace, een alleenstaande moeder, in een e-mail aan zichzelf. Meteen is de trend gezet en als lezer wordt de nieuwsgierigheid onmiddellijk geprikkeld. Wat is er met die vrouw aan de hand?
Emmy is een gedreven en vaak originele lerares wiskunde, middelbaar onderwijs. Zij is ook zeer sterk in het uitschrijven van algoritmes, een onbezoldigde hobby. Haar oogappel is Florence, die zij sinds haar geboorte, koestert als haar eigen dochter. Maar haar grootste hobby is het dansen van de tango en alles wat er bij hoort: zwarte kledij en rode schoenen, … Helaas is haar danspartner afgehaakt. Wanneer zij ontdekt dat haar algoritmes gebruikt, maar vooral misbruikt worden door machtige IT-bedrijven, zet zij de aanval in. Wanneer zij ontmaskerd wordt, mede door een zoektocht naar een nieuwe danspartner op een datingsite, als de persoon die de macht van IT-bedrijven ondermijnt, bevindt zij zich plots op zeer glad ijs. Wie is er nog veilig in het huis dat Emmy, samen met Grace en haar zestienjarige dochter Florence deelt?
Informatica Technologie, algoritmes, ongeoorloofde gegevensvergaring, machtsmisbruik,… ongetwijfeld het hoofdthema in deze literaire thriller. Tegen deze achtergrond laat Heleen haar perfect gekarakteriseerde personages, met hun eigen redenen en geheimen, functioneren. Met enkele van die personages kan de auteur voortdurend switchen om de lezers op het verkeerde been te zetten. Zeer opmerkelijk in dit verhaal is de tango die zich als een zwart-rode serpentine op hoge hakken doorheen het verhaal slingert. Een onverwacht thema maar door de auteur op een sublieme manier gebruikt om het verhaal te omkaderen: ‘De passie van de tango vs de spanning van een literaire thriller’. Zij gebruikt op een goed doordachte manier de onderdelen van deze Argentijnse dans vaak als aanzet naar een volgend deel, hoofdstuk. Zo is er bijvoorbeeld het hoofdstuk “Media Luna”. Het is een pas in de tango die gebruikt wordt om van richting te veranderen. In het daaropvolgende hoofdstuk kunnen we als lezer dan ook vaststellen dat er van plotwendingen sprake is.
Heleen schrijft mooi. Daarmee bedoel ik: nauwkeurige beschrijvingen, tot de verbeelding sprekende metaforen, correcte zinnen en een perfect taalgebruik. Allemaal sterke punten die zij gebruikt om haar verhaal bij de lezer te brengen. De voortdurende perspectiefwisselingen zorgen er dan weer voor dat we aan de nodige achtergrondinformatie komen voor wat betreft de personages in hun actuele doen en laten. De plotwendingen die de auteur hanteert zijn een garantie voor de spanning in het boek en zorgen er vaak voor dat je als lezer de bal volledig misslaat voor wat het vervolg op het verhaal betreft. De spanning in het boek kent een frequentieel verloop maar blijft altijd tegenwoordig. Als lezer wordt je in “Het Tango Algoritme” ondergedompeld in een spanningsbad. Je krijgt het nooit koud want Heleen laat regelmatig warm water bijlopen.
“Het Tango Algoritme” kent een rustige opbouw met een zeer geheimzinnige proloog om te beginnen. War we het over originele thema’s hebben, dat zijn de voortdurende plottwists zeker. Het is zeker geen verhaal waarin de hoofdpersonages de gevaarlijke gebeurtenissen kunnen ontlopen. Dat komt zeker ten goede aan de geloofwaardigheid.
“Het Tango Algoritme” zit vol perspectiefwisselingen, verrassingen, geheimen en plotwisselingen die stuk voor stuk leiden naar een zeer onvoorspelbaar slot waardoor de laatste bladzijde nog belangrijk genoeg is om te lezen. Deze literaire thriller heeft mij, mede door mijn interesse voor de tango, heel erg kunnen boeien.
Ik ben zeer veel dank verschuldigd aan Uitgevrij De Crime Compagnie voor het recensie-exemplaar.
Ik heb “Het Tango Algoritme” van Heleen van den Hoven 4**** sterren gegeven.
Deze recensie verschijnt voor het eerst bij Hebban.nl