Een thriller wordt ’t niet

Uitgeverij Thomas Rap brengt wel vaker van die leuke boekjes uit – verzamelde publicaties van cabaretiers en meer van die ongein – die ik bij voorkeur op het toilet laat liggen, bij wijze van tijdverdrijf op die ongemakkelijke momenten waarop de grote boodschap niet zo lekker naar buiten wil. Het boekje Kil! van Carrie (geen achternaam) is ook zo’n produkt dat bij voorkeur gelezen moet worden met de broek op de enkels.

Vroeger mocht ik graag luisteren naar de gesproken columns van Carrie op de radio. Niet verwonderlijk dat ik haar stem op de achtergrond hoor tijdens het lezen van Kil! (uitroepteken hoort bij de titel). Ze schrijft zoals ze praat: lekker makkelijk, beetje grof en recht voor z’n raap. En dat leest wel leuk weg, maar zorgt er tegelijk voor dat het geheel overkomt als een verzameling columns. Een thriller wordt ’t niet. Echt spannend is het ook niet. Je kunt je zelfs afvragen of het wel ‘Crimezone-materiaal’ is.

Nog even zeggen waar het over gaat?
Hoofdpersonage = hoer/drugsverslaafde.
Lijk = ex-vriend.
Tas vol met dollars = ??? (mysterie!)
Achtergrond = drugsscene/vrouwenhandel.

Verbind de puntjes en kleur de plaatjes.

Hop.