Horen, zien en zwijgen

Het is maar een dun boekje maar wat een prachtige ingetogen novelle. Het is een fictief verhaal maar gebaseerd op historische feiten. In de wasserij, onderdeel van een Iers klooster, werden jonge, veelal zwangere meisjes gevangen gehouden en gedwongen tot zware arbeid. De kinderen die werden geboren werden verkocht aan rijke Amerikanen, een lucratieve bezigheid van de nonnen. Veel kinderen overleden ook.
Hoewel de gemeenschap hiervan wist werd er uit angst voor de katholieke kerk hierover gezwegen.
De hoofdpersoon in het verhaal, Bill Furlong, een kolenboer, ontdekt bij het afleveren van een bestelling kolen bij toeval dat een totaal verwaarloosd meisje zich in het kolenhok bevindt. Ook hij kijkt in eerste instantie weg. Zelf is hij ook kind van een moeder die als 16-jarig meisje zwanger raakt. Maar zij werd liefdevol opgevangen door haar werkgeefster en kreeg Bill Furlong de kans, ook na het overlijden van zijn moeder, tot een redelijk gelukkige jeugd..
Het zien van het meisje in het kolenhok liet hem niet los. Hij vroeg zich af of het wel zin had te leven als je anderen niet helpt en of het mogelijk is om een heel leven lang met alles door te gaan zonder ooit de moed te hebben tegen de gevestigde orde in te gaan. En dan neemt hij een besluit.
De wasserij werd pas in 1996 gesloten. Er waren in Ierland veel van dit soort instellingen en pas in 2013 werd bij monde van de Ierse premier spijt betuigd.