Rouwverwerking en ouderschap

Reneé van Marissing schreef een mooi en klein verhaal over rouwverwerking en ouderschap. Na het overlijden van de vader moeten Mia en haar zuster Iris zijn huis in Friesland leeghalen. Mia en haar vriendin Sally staan aan de vooravond om ouders te worden terwijl Iris moeder is van twee kinderen.
Tijdens het ontruimen van de woning komen allerlei herinneringen boven aan hun jeugd en moeizame relatie met hun vader. Het zijn in de ogen van Mia vaak pijnlijke herinneringen. De vader gaf zijn kinderen vaak het gevoel teleurgesteld te zijn in hen waardoor ze niets durfden te doen uit angst het verkeerde te doen. Na de scheiding van zijn vrouw en een paar korte relaties vluchtte de vader naar de eenzaamheid in Friesland waardoor hij de afwezige opa werd en zijn heil zocht in de drank.
Op een ingetogen wijze worden tijdens de ontruiming de herinneringen opgehaald en vragen Mia en Iris zich af of zij niet dezelfde fouten zullen maken met hun kinderen. Ondertussen verdwijnen de spullen en daarmee het leven van hun vader in de container waarna Mia en Iris verder kunnen met hun eigen leven.