Lezersrecensie

De hemel of de hel op aarde?


Hannie Hannie
21 mrt 2020

Eind 19e eeuw gaat Joseph Peacock met zijn vrouw en zes kinderen naar een onbewoond vulkanisch eiland, Monday Island genaamd, om daar zijn geluk te beproeven. Hij wil het eiland ontginnen en er sinaasappelen gaan telen en schapen houden. Hij betaalt een stevige prijs voor de boottocht en wordt door de kapitein met een heleboel bedorven voedsel gedropt en achtergelaten. De overlevingsdrang is heel sterk en met heel veel inzet maar ook afzien door de honger redden ze het toch om te blijven bestaan.

Twee jaar later komt er een schip aan met geronselde werkers om het gezin te ondersteunen in hun droom om van het eiland een paradijs te maken. Maar precies op die dag verdwijnt de oudste zoon Albert. Een groots opgezette zoektocht levert niets op. Het gezin strijdt door, nu geholpen door de werkers die tot de oorspronkelijke Maori’s behoren, maar zich bekeerd hebben tot het Christendom. Door Meneer Dominee hebben ze al een bepaalde ontwikkeling, die de kinderen van de Peacocks missen. Die laatsten leren lezen van Kalala, ook wel Rotsman genoemd, een van de belangrijkste figuren van de werkers.

Het verhaal wordt verteld vanuit Lizzie, de lievelingsdochter van Joseph Peacock, en Kalala. Tussendoor staan er gedeeltes tekst die Eerder worden genoemd en die het verhaal vertellen hoe de familie ertoe kwam om naar Monday Island te gaan. Langzamerhand wordt er veel onthuld en krijgen we een steeds betere inkijk in de drijfveren van vooral de vader. Lizzie heeft een rotsvast vertrouwen in haar vader en neemt het vaak voor hem op. Maar geleidelijk aan treden er scheurtjes op in hun relatie, de duistere kant van de vader wordt stukje voor stukje prijsgegeven. Zal Lizzie haar vader blijven steunen of tegen hem in opstand komen?

Lydia Syson heeft met Meneer Peacocks paradijs haar debuut geschreven als roman. Ze heeft voor inspiratie geput uit de familiegeschiedenis van haar man, zodat dit boek gedeeltelijk op waarheid berust en voor een deel fictie is. De blanke overheersing en slavernij worden dit keer gesitueerd in Nieuw-Zeeland en Oceanië, prachtig beschreven. De ontwikkeling van de personages is goed uitgewerkt. Je leeft mee met de gevoelens van Kalala die al vanaf het begin een duister voorgevoel heeft. Ook de strijd die Lizzie voert om haar vader te steunen of af te vallen, wordt indringend beschreven.

De schrijfstijl is poëtisch. Een citaat om dit te illustreren:
Hij test zinnen op sterkte voor hem gevraagd wordt ze hardop uit te spreken, vult klanken in met inkt in zijn hoofd.
Het hele boek staat er vol mee, bijzonder om die sfeer te proeven. Hoewel het verhaal wat traag op gang komt, wil je wat verder in het boek alleen maar doorlezen, hoe het verloop zal zijn. Je kunt je helemaal inleven in de gedachtegang van Kalala en Lizzie, heel goed beschreven! Meneer Peacocks paradijs is een roman vol moed, drama en doorzettingsvermogen, maar zelfs een thrillermoment ontbreekt niet. Je wordt geraakt door de menselijke strijd die het hele gezin moet leveren om te overleven, maar vooral door de innerlijke strijd van Lizzie en de steun van Kalala. Een bijzonder boek dat het lezen meer dan waard is.
Op Indeboekenkast.com zijn meer recensies te lezen.

Reacties

Meer recensies van Hannie

Boeken van dezelfde auteur