Vermakelijk, maar traag vervolg op Bride

“Mate” is het vervolgdeel op het eerder verschenen boek “Bride”, geschreven door Ali Hazelwood. In “Mate” volg je Serena Paris, de aangenomen zus van Misery, de Vampyr uit “Bride”. Serena is een kruising – half mens, half Weerling. Ze heeft geen roedel en omdat ze niet duidelijk bij een soort hoort (Vampyr, Weeling of mens) blijkt ze na haar grote officiële coming-out als kruising eerder een soort prooi te zijn. Ze is in gevaar, ze jagen op haar en bovenal ze wil de aandacht weghouden van Ana, de enige andere kruising, waar niemand het bestaan van mag weten. Ana is namelijk nog maar een kind. Serena moet dus weg bij de roedel van Lowe in het Zuidwesten en verplaatsen naar de roedel van het Noordwesten om zo Ana te beschermen.

Koen Alexander is al vele jaren de alfa van het Noordwesten. Serena blijkt zijn metgezel te zijn en dit brengt vooral een hele hoop gedoe om meerdere redenen. Serena heeft geheimen en ze kiest ervoor hier alleen mee te dealen. Koen heeft verplichtingen en door gebeurtenissen in het verleden van zowel Koen als Serena is het allemaal nogal een chaos. En dat alles zonder dat iemand dit van te voren wist. Het is een veelbelovende verhaallijn, maar sommige stukken hadden wat mij betreft wel iets beter uitgewerkt kunnen worden, waardoor je iets meer diepgang gehad had.

Het boek bevat 426 pagina’s en een behoorlijk klein lettertype, je bent dus wel even zoet met dit verhaal. In het begin moet alles een beetje op zijn plek vallen, maar het verhaal heeft je op zich ook zeker wel in zijn greep. Het is natuurlijk genieten de fated mates trope, helemaal als het dan ook nog een gevalletje verbodenterrein is. Het verhaal kabbelt alleen echt veel te lang door, zonder vooruitgang. Op de punten dat er dan spannende en dreigende zaken gebeuren, is en een pauze van een aantal dagen, waarin ze nogal wild, als beesten met knopen (dit is serieus een verhaal apart) tekeer gaan en op dat punt is er voor de dreigende zaken opeens amper, zeg maar nul aandacht. De spice is bijzonder en zal zeker niet iedereen aanspreken, je moet wel een beetje over ruime verbeeldingskracht beschikken. Als er verderop dan eindelijk een gevecht is, dan is het binnen een paar seconde afgelopen en maakt je een spong vooruit de tijd in, zonder details en krijg je alleen maar korte terugblikken. Ergens was ik daarom wel een beetje teleurgesteld, zeker omdat het zo’n dikke pil is en andere stukken wel uitgebreid uitgekauwd werden.

De schrijfstijl van Ali Hazelwood is vlot, vermakelijk, fantasierijk, traag, maar toch ook wel verslavend op bepaalde stukken. Het is zeker geen vervelend verhaal om te lezen, maar het heeft ook geen wauw factor, niet voor mij in elk geval, al dacht ik daar in het begin van het boek wel anders over. Misschien waren mijn verwachtingen toch iets wat te hoog na “bride”.