Wat een pareltje! Dit verhaal raakt je!

En dan begin je 2026 direct al met een boek dat je omverblaast. “Stormpaard” geschreven door Holly Surplice, schrijf deze titel maar op, want dit wil je lezen! Dit boek is naast een ode aan de natuur en de liefde voor dieren, een prachtig verhaal over dingen een plekje geven, gevoelens toelaten, mentale gezondheid, rouw, maar ook over hoop en de liefde van familie. Je leest het verhaal vanuit Merryn, een meisje dat op de dag dat ze het zo nodig heeft Bries ontmoet, een paard dat tot leven kwam in een storm, een paard dat ze zelf gemaakt had van takjes, mos en andere dingen die ze vond in het bos achter het huis waar woont. Bries is er voor haar, zo ontzettend mooi hoe de auteur deze verbeelding heeft kunnen verwerken tot troost, vriendschap en hoop.

De vader van Merryn verdween in de storm op zee en kwam nooit meer terug, alleen zijn boot hebben ze teruggevonden. Vanaf dat moment is het stil in huis. Haar moeder is van de wereld verdwenen en heeft veel slechte dagen met af en toe een opleving. Haar zus Lona neemt de taken van haar moeder over, maar je merkt al snel dat ze hierdoor te snel moet opgroeien en dingen haar teveel worden. Dan is er ook nog haar jongere zusje Tess, die nog te jong is om alles alleen te moeten doen. Iedereen rouwt anders, dat laat dit verhaal op een hele subtiele manier zien. Iedereen heeft zijn eigen proces en manier om dingen te verwerken. Merryn is een meisje dat vlucht, ze maakt haar wereld mooier door naar het bos en strand te gaan, ze denkt aan de mooie momenten, maar steekt ook vaak haar kop in het zand. Doordat je leest wat zij denkt en voelt, kun je je goed verplaatsen in haar personage en daardoor leef je enorm met haar mee.

De schrijfstijl van Holly Surplice is schrijnend, liefdevol, ontroerend, meeslepend, het weet je te raken en aan het denken te zetten. Door het gehele boek heen maakte Holly ook prachtige donkerblauwe pentekeningen/illustraties, die ook absoluut bijdragen aan dat dit boek zo binnenkomt. Ze weet in deze illustraties de sfeer van het verhaal nog net een beetje meer te versterken. Ondanks dat het over rouw, verlies, bijkomende gevoelens en gemis gaat, is dit boek toch over het algemeen vrij luchtig gebleven. Het gaat namelijk niet alleen maar over de zwaardere onderwerpen, maar ook om de wereld eromheen, de alledaagse kleine dingen, over de natuur en over de liefde voor dieren en voor de mensen die je lief hebt, over de draad langzaamaan weer oppakken en doorgaan met het leven. "Stormpaard" is een aanrader voor iedereen of je nu jong bent of oud. Dit zou weleens één van mijn toppers van 2026 kunnen gaan worden en dat terwijl het jaar pas net begonnen is.