Recensie Verlossing

De Verlossing zit op zich prima in elkaar en de auteur wil je als lezer een boodschap meegeven. Tenminste, dat gevoel heb ik. Ik vond bepaalde zaken ook zeer interessant, leerzaam en schokkend.

Wat mij erg stoorde is de opmaak van het boek. Gesproken teksten staan niet tussen open- en sluittekens maar er gaat een streepje aan vooraf. Ook loopt verleden en heden qua schrijfstijl erg door elkaar heen. Zat ik het ene moment in de gedachtengang van de hoofdpersoon (Ellen), in hetzelfde stuk zat ik als lezer ook in de gedachtengang van iemand anders. Logisch gezien kan dat helemaal niet en het wekt verwarring op. Hoofdstukken werden niet met nummer vernoemd, maar met de datum en plaats waar zich iets afspeelt. Geen punt, maar wat ook verwarring gaf, was dat een hoofdstuk begint met de maand maart en het volgende hoofdstuk ineens februari. Door elkaar heen dus.

Ik had het meest met het karakter Beauty, en met haar begint ook het verhaal. Ik zat er meteen in, vond het reuze spannend en intrigerend, tot ik er ineens niets van begreep. Dit kwam door de schrijfstijl, maar ik vind het best vervelend om terug te moeten bladeren/lezen om te zien wat ik heb gemist. (Bleek dus dat ik niks had gemist, het was gewoon anders dan anders )1x kan prima, 2x ook nog maar meerdere keren haalt mijn leesplezier weg.

I rest my case

Ik geef 3 duimpjes omdat ik 2 toch te weinig vind en 4 teveel.