Recensie Kiranne

Jajaja, ik heb 'Kiranne' helemaal uitgelezen en moet er eigenlijk nog steeds een beetje van bijkomen. Maar wat heeft Van der Helm toch een fraai staaltje schrijfwerk neergezet in zijn debuutroman. Fantastisch!

'Kiranne' is het verhaal over een groep vliegtuigpassagiers, die een noodlottige landing maakt op een voor hun onbekende planeet, door de bevolking Girillanië genoemd. Hoofdpersoon Harry, die met zijn collega-rechercheur Ben in het vliegtuig zit om meestercrimineel Dries te arresteren, gaat gelijk op ontdekking uit als hij merkt dat Dries na de crash niet heeft gewacht bij de overige passagiers. Samen met reisgenoten Marc, Wim en Ton en zijn collega Ben verkent hij de planeet.

Wanneer ze terugkomen, is er niemand meer, behalve Lise en Tanja, die zich griezelend in het vliegtuig hebben verstopt. Alle overige passagiers zijn meegenomen door reusachtige vogels, zeggen ze. Het groepje, dit keer onder gezelschap van Lise en Tanja, vertrekt in dezelfde richting als dat ze eerder waren gegaan en worden uiteindelijk aangevallen door rare rode wezens. Gelukkig worden ze gered door een groepje Gurunn, de plaatselijke bevolking.

Na een goede maaltijd horen ze van stamhoofd Golok dat een eerder groepje mensen gevangen is genomen door soldaten uit Norbs, de dichtst bijzijnde stad. Harry en Ben en hun reisgenoten besluiten dat ze Theo en de rest gaan bevrijden en laten zich leiden door de Gurunn. Uiteindelijk loopt de reddingsactie tot niks uit; alleen Theo overleeft en wordt opgenomen in het groepje, dat nog verder op reis gaat.

Langzamerhand beseft Harry dat zijn intuïtie een boost heeft gekregen, merkt Ton dat zijn onderhandelskunsten beter zijn dan voorheen, maakt Ben vreemde uitstapjes in het verleden en staat Wim versteld over zijn plots verkregen zwaardkunsten. Niets bijzonders, zou je zeggen, totdat Ben opeens fysiek in het verleden blijft plakken en daar Kiranne ontmoet...

De fantasie van Van der Helm moet wel met hem op de loop zijn gegaan, want de namen van de personages, planten, dieren, steden, omgevingen en gewoontes zijn uit de lucht gegrepen, maar wel zó dat je het gevoel krijgt dat ze perfect passen in het gehele plaatje. Zo zijn de barbaarse steden als Norbs, Urbin en Zivurl in het middenland gevestigd en de bijna melancholische namen Econa en Novaa aan de kust in het zuiden van de planeet.

De bevolking is divers en heeft elk hun eigen gewoontes. Zo zijn de Yok-Yok echte woestijnratten die altijd zullen vechten tot de laatste snik en begint de Ropso-stam bijna elke zin met 'Grww'. Dit zorgt voor een bepaalde geloofwaardigheid aan het boek; ze zijn tenslotte op een totaal vreemde planeet aangekomen.

Het groepje komt er overigens al snel achter dat Dries zichzelf tot 'keizer' van Norbs heeft gekroond, wat natuurlijk de vele achtervolgingen verklaart. Ook gevechten komen vaak in het boek voor en verlopen meestal ontzettend bloederig. Een ijzersterke maag is dus zeker vereist. Gelukkig krijgt de lezer na elk gevecht ruim de tijd om bij te komen...

Van der Helm heeft de personages goed uitgewerkt, want naarmate het boek vordert, krijg je steeds meer een idee van hun persoonlijkheden. Dries komt weliswaar maar een paar keer in het boek voor, maar wordt door Harry en Ben wel zo geschetst dat je een aardig idee krijgt van hoe de man in het vorige leven op aarde was. Naast de goed uitgewerkte personages heeft Van der Helm een goede rode draad in het verhaal gestopt (zeg maar gerust een plan/complot), die in eerste instantie niet aan de orde is, maar die naarmate het boek vordert zich steeds meer naar de voorgrond dramt. Spannend is het het hele boek door wel, het verveelde geen moment.

Natuurlijk heb ik ook enige kritieken op het boek. Een kaart van Girillanië zou zeker geen overbodige luxe zijn geweest, want de personages hollen de hele tijd van hot naar her. Dan is het weer zuiden, dan weer noorden, dan weer oosten en dan weer westen, dus op een gegeven moment raakte ik de draad een beetje kwijt. Gelukkig heb ik zelf ook een beetje imaginatie, dus ik heb in mijn hoofd toch een eigen kaartje geschetst.

Daarnaast ben ik toch de onnodige foutjes tegengekomen, die er achteraf net iets teveel zijn. Dan ontbreekt er weer een duo aanhalingstekens aan het einde van een 'quote', dan weer aan het begin. Ook zijn er spellingfouten te bespeuren in het boek ('keukengerij', Jos?) en lazen sommige zinnen grammaticaal niet fijn, omdat de zin niet helemaal compleet was of er een woord teveel of te weinig in stond. Bovendien vraag ik me af of Van der Helm zijn werkwoordsvormen kent...? Zo komt er regelmatig een 'wordt jij' (?) of een 'wordt ik' (?) langs. Nee, het moet 'word jij' of 'word ik' zijn en zeker niet andersom.

Het laatste kritiekpuntje is het einde. Het is weliswaar niet slecht en alle vragen worden beantwoord, maar ik had er toch wat meer van verwacht. Hierdoor staat 'Kiranne' uiteindelijk niet boven Harry Potter, maar toch zeker wel op een verdiende 3e positie! Ik geef dan ook vijf duimpjes, alle vijf meer dan verdiend. Ik heb van mijn aankoop dan ook zeker geen spijt gehad, geen moment! Ik kan dan ook niet wachten op het vervolg. Wanneer komt dat uit, Jos?