Recensie De Da Vinci Code

Laten we even eerlijk zijn: De Da Vinci Code is eigenlijk het minste boek van Dan Brown. En dat is niet omdat het boek slecht is, integendeel, maar omdat zijn andere werken er eigenlijk met kop en schouders bovenuit steken. Ik heb overigens wél genoten van dit boek. De eerste keer had ik hem geleend, maar kwam ik niet verder dan hoofdstuk 11 of 12. Daarna heb ik alle boeken van Brown aangeschaft, behalve Het Verloren Symbool, dat toen nog niet eens uit was. Misschien kwam het omdat ik toen meer tijd had om het te lezen, of misschien doordat ik ouder was en ook meer kon begrijpen, maar de tweede keer heb ik De Da Vinci Code wél uitgelezen. Ik was niet zo onder de indruk als bij Het Bernini Mysterie, maar het is absoluut een geslaagde thriller geworden, waarin Brown wederom feit met fictie versmelt.

De film stak een beetje tegen, overigens. Het boek is eigenlijk zoveel beter dan de film, dat wanneer je de film kijkt nadat je het boek hebt gelezen ontzettend tegenvalt. Het is geen slechte film, ik heb ervan genoten, maar het had nét ietsjes spannender gemogen van mij. Nu lijkt de film teveel op het boek, die het overigens ook niet van de spanning moest hebben, maar van de schokkende complottheorieën en de zoektocht naar de graal.