Zeer geslaagde debuutroman

De jonge Bregje Hofstede maakt met de Hemel boven Parijs een prachtig debuut. Met Parijs in de titel zou je een romantisch liefdesverhaal verwachten. Maar dat is deze roman bepaald niet. Het is de strijd van een middelbare man met zijn verleden dat ook zijn heden en zijn toekomst bepaalt.

Olivier Massarin is docent aan de Sorbonne-universiteit in Parijs. Zijn rustige leven wordt verstoord als Fie Schoonhoven colleges bij hem komt lopen. Fie is een Nederlandse uitwisselingsstudente. Een collega vraagt Olivier om als mentor haar te begeleiden. Fie lijkt op een vroegere liefde van Olivier. Hij dacht dat hij de herinneringen daaraan veilig en ver had weggestopt, maar nu komen ze weer naar boven en laten hem niet met rust. Tegen wil en dank zoekt hij telkens weer toenadering tot Fie. Ze is een stug meisje zonder vrienden of vriendinnen in Parijs. Haar moeder wil dat ze dagelijks skype-contact hebben. Fie wil haar eigen leven leiden. Daarbij weet ze op een gegeven moment haar docent voor haar karretje te spannen. De rollen draaien zich gaandeweg het verhaal om. Olivier maakt geen jacht meer op Fie, maar het is Fie die Olivier als prooi steeds meer in haar greep krijgt. Fie laat niets van Olivier heel. Zijn relatie loopt stuk, op de universiteit is hij niet meer welkom. Fie bekent zwanger te zijn van een vriendje dat ze via Olivier heeft ontmoet. Daarna is er voor Olivier geen redden meer aan.

Dit is een mooi geschreven en boeiende roman. Niet alleen door de strijd van de personages maar ook door de goede sfeertekeningen van Parijs en de manier van leven van de Parijzenaars en interessante beschouwingen over moderne kunst.

Een boek om te lezen en te herlezen. Om vervolgens uit te kijken naar het volgende boek van deze jonge veelbelovende schrijfster