Ontroerend verhaal

Ik las:

Ik ben niet ziek, ik heb gewoon wat meegemaakt van Lorena Perez

Eva heeft een relatie met Roy die samen met zijn beste maat Mike in Afghanistan dient in het leger. Als na een uitzending Mike wel terugkomt maar Roy niet is Eva kapot van verdriet en geeft Mike de schuld.

Nadat ze haar leven weer oppakt na dit verdriet opent ze met haar verloofde Carlos een Pizzaria-restaurant wat de droom van haar en Roy was.

Bij de opening van het restaurant opend ze ongewild ook de pijnlijke herrineringen uit haar verleden.

Ik ben niet ziek, ik heb alleen wat meegemaakt is een ontroerend en spannend verhaal. Het gaat over vriendschappen die op de proef worden gesteld, vertrouwen, verdriet en PTSS die verbandhouden met oorlogstrauma.

Lorena Perez weet op waardige wijze bovengenoemde onderwerpen te verweven in een mooi verhaal.

De auteur heeft de personages mooi en duidelijke karakters meegegeven. Mike die beschadigd is door wat hij meegemaakt heeft in de oorlog. Eva die haar verdriet probeert te verwerken waarbij ook het karkater van Roy beschreven wordt een lieve jongen, maar ook een nieuw leven op probeert te bouwen. De karaters Nienke en Carlos die een kleinere rol spelen hadden wat mij betreft wel wat meer beschreven mogen worden.

In het begin moest ik even in het verhaal komen omdat het ene hoofdstuk zich in het verleden afspeelt en dan weer een hoofdstuk in het heden. Maar na een paar hoofdstukken zit je helemaal in het verhaal en wil je alleen nog maar verder lezen.
Het verhaal heeft verrassende wendingen waardoor de spanning zich steeds meer opbouwd.

De ontknoping had een verrassings element. De verschillende wendingen en de thema's die in dit boek verweven zijn maakt dat dit boek mij nog lang bij blijft.