Meeslepende roman

Via Ambo Anthos en Zin in Feelgood mocht ik Geschenk van de zee geschreven door Julia Kelly.

De cover sprak me aan want wat had de zee met een klein vogeltje te maken. Links in de hoek werd al beschreven dat een ongeluk met water is geweest en dat het zich in de 19de eeuw afspeelt.

Mijn nieuwschierigheid is gewekt.
Als ik begin te lezen moet ik er even inkomen. Wel is gelijk duidelijk dat het om een hechte dorp gaat. En als vreemde kom je er niet zomaar tussen.

Er is noodweer om komst en dit is niet zonder gevaar.
Wanneer in de storm een jongetje aanspoelt meer dood dan leven, komt bij Dorothy haar verleden in een ogennblik weer levendig op haar netvlies. Zij heeft haar kind verloren aan de zee. De jongens lijken zo op elkaar dat de verwarring voelbaar is.

Wat opvalt als je dit boek leest is de manier van schrijven deze is haast filmisch. De kracht ligt in het overbrengen van de sfeer gedurende het boek. Elke emotie is te voelen van verwarring, jaloezie naar boosheid. Je wordt geraakt tot op het bot.

Doordat het boek uit 2 perspectieven wordt geschreven toen en heden krijgen we een mooi beeld van hoe de karakters in elkaar steken. Ze worden mooi neergezet en de opbouw waarmee dit gedaan is natuurlijk. Ook de omgeving is puur beschreven.

Een veerkrachtige roman die je niet gauw loslaat en je in je greep houdt tot dat je de ontknoping hebt gelezen. Een boek met mey een glimlach en een traan.

Als het uit is moet je echt even bijkomen.
Een must-read voor mij