Een broeierige bries

Via de Hebban leesclub mocht ik genieten van dit debuut met een aansprekende titel en prachtige cover. Echt een juweeltje om in handen te hebben. Ik vind het een roman met meerdere aspecten, die ook toegankelijk is voor YA. In het verhaal zitten prachtige natuurbeschrijvingen, spannende elementen en komt ook de romantiek voorbij. Het verhaal is opgebouwd met een verhaallijn in het heden en een lijn in het verleden. In het verleden volgen we Cadie als kind, die bevriend raakt en met deze vriendin op een meer vaart, bessen plukt en een mysterieuze jongen ziet. In het heden volgen we Cadie die op het spoor komt van een voorspellend natuurverschijnsel als het gaat om bosbranden. Als Cadie door haar jeugdvriendin terug naar haar geboortedorp wordt geroepen ontvouwt zich een oud mysterie, een geheim, dat Cadie al die tijd heeft willen ontlopen. Cadie ontmoet de personages uit haar jeugd en denkt als enige de waarheid te kennen. In het verhaal zijn zeer interessante personages. Ik vind hen en hun karakter niet volledig uitgewerkt en het is vooral Cadie wier ontwikkeling je volgt. Ik vind vooral Cadie als kind heel goed neergezet. Dat ze als volwassene voor mij minder aansprekend overkomt, heeft alles te maken met het trauma dat ze met zich meedraagt. De dreiging als gevolg van klimaatverandering, de angst i.v.m. illegaliteit lijken op de voorgrond te staan, maar voor mij is het thema vooral dat iedereen een reden heeft om de waarheid af te schermen.

Voor mij omvat dit citaat (p. 141) alles over dit boek: "Een broeierige bries sijpelde tussen de eikenbomen, esdoorns en dennenbomen door en voerde de iriserende smaak van angst mee over het ondiepe water van de baai, voorbij het uitgestrekte oppervlak van het meer en de bergen in, waar de gebroken fragmenten van Cadies kindertijd hun toevlucht zochten in de rotsspleten - en wachtten."