Wijze liefdesroman

Wat een wijs boek. Heel goed geschreven, met een wijsheid als het gaat om de menselijke geest, gevoelens en relaties. Een roman over liefde en loslaten.

Het boek is afwisselend geschreven vanuit het perspectief van Thomas en Florine. Het begint in hun jonge jaren met een helder beeld van hun dorp en gezin. De tijdsgeest met gezinnen die zich laten leiden door geloof, de sterke wil van ouders, de scheiding tussen milieus is heel goed weergegeven. Daarin zijn twee jonge mensen, die elkaar zien en tegen alles wat ze kennen in, de keuze maken voor elkaar. Er ontstaat een mooi liefdesverhaal, waarbinnen zij onvoorwaardelijk voor elkaar kiezen, terwijl ze ook een vrijheid in denken omarmen binnen de veiligheid van hun relatie. Thomas en Florine gaan samenwonen in Nijmegen, voltooien hun opleiding en bouwen samen het huisje, boompje, beestje op. De periode met kleine kinderen verandert hun relatie, maar toch vinden ze de weg terug naar elkaar. Hun liefde voor elkaar leidt a.h.w. tot een verstrengeling in elkaar. Als een van beiden ziek wordt, ontstaat een strijd als de ander ‘mee wil gaan’, een interne strijd en een strijd met de omgeving. Prachtig hoe deze schrijnende periode van verbinding en loslaten is weergegeven, vol menselijke twijfels en gevoelens. Psychologisch sterk. Ik heb dit boek met een voldaan gevoel en meer begrip dichtgeslagen.