Goed studieboek

Ik weet niet zo goed wat ik van dit boek moet vinden. Is het een manifest? Het is in ieder geval doorspekt met culturele-antropologie en sociologie. Ik heb bijna het idee dat ik een studieboek aan het lezen ben.
Wat ik goed vind aan dit boek is het mooie taalgebruik, de correcte linken naar actualiteit en geschiedenis, de linken naar filosofen. Hier blijkt zeker intelligentie en belezenheid uit. In taalgebruik soms mooie zinsconstructie die iets mooier of duidelijker neerzet, soms iets van beeldspraak. De scenes uit zijn herinneringen worden beeldend beschreven.
Ik vond de titels van de hoofdstukken niet zo duidelijk of sterk qua opbouw of terugkomen in hoofdstuk. Qua opbouw was het niet eenduidig, maar dat hoeft ook niet. Het is wel passend dat het toewerkt naar zijn speech en dat zijn gedachten alle kanten opgaan.
Ik herken wel de worsteling in die zin dat hij die mooi beschrijft. Ook de spiegel die hij voorhoudt is sterk. Daar zijn heel wat wijsheden uit te halen.
Ik vond de uiteindelijke speech een anticlimax. Alsof de schrijver na al zijn beschreven worsteling en wijze raad van vrienden alleen blijft hangen in het verwijt naar zijn geschiedenisleraar of de rechtse beweging. Dat had zoveel beter afgerond kunnen worden.
Wel een boek waar je over na blijft denken met een sterke titel en een sterke boodschap. Dat waardeer ik wel. Toch heb ik het idee dat dit boek extra gewaardeerd wordt omdat het politiek correct zou zijn. Dat vind ik dan weer jammer.