Fragmentarische geschiedenis

De Britse schrijver Jonathan Coe (oa. Meneer Wilder en ik, Expo 58) beschrijft aan de hand van enkele mijlpalen na de Tweede Wereldoorlog de recente geschiedenis van Groot-Brittannië. In fragmenten volgen we een Engels-Duitse familie door de tijd heen.

Het is een mooi geschreven boek geworden. Toch, was het lastig voor mij om mij tot het verhaal te (blijven) verhouden, omdat per fragment de persoon waar het licht opvalt verandert. Het gaat dan ook wat Coe betreft niet zozeer om de ontwikkeling van de personen, maar de ontwikkeling van het land. In hoeverre is het koninkrijk verandert. Echt, de persoon op de huid komen, ervoer ik niet.

Coe doet dit alles wel met zijn kenmerkende lichte toon. Nergens, echt schokkend en toch boeiend genoeg om het lezen tot een genoeglijk tijdverdrijf te laten zijn.

Drie sterren en niet vier, omdat het uiteindelijk switschen van personage per fragment ik persoonlijk minder kon waarderen.