Pathetisch

Matig geslaagde poging van Wolkers tot een brievenroman en uit zijn biografie blijkt wel dat hij er zelf ook niet zo tevreden over was.
We lezen de briefwisseling tussen twee vrienden, maar dan alleen die van de intellectualistische Marcel. De Sjoerd aan wie de brieven zijn gericht reist door de VS en blijkt ongeneeslijk ziek te zijn. De brieven zijn nogal pathetisch en staan bol van observaties over de natuur en jeugdherinneringen. Ook strooit Marcel lustig met dichtregels.
Het doet allemaal nogal geforceerd en bedacht aan en wordt nergens ontroerend. De onverbiddelijke tijd was ook meteen de laatste grote roman van Jan Wolkers, die zich daarna in verhalen en (vooral) essays zou uiten. Met name in die laatste categorie zou hij trouwens regelmatig uitblinken.