Naar Smalle Lowietje. Mijn droge keel dorst naar een cognackie.

De Cock kan niet zonder. Trouwens Lowietje heeft soms wel info die de Cock kan gebruiken.
Ook in dit verhaal van moorden(?), natuurlijke dood door een slecht hart, en diefstal van zilverwerk, schilderijen en uurwerken.
De Cock gelooft natuurlijk niet in een natuurlijke dood wanneer en een diefstal gebeurd en zeker niet van een verzameling zilverwerk.
Lowietje komt naar de Kit wat hij niet graag doet want hij is geen versliecheraar(= politiespion).
Er volgen nog enkele moorden en de Cock gelooft helemaal niet meer in een natuurlijke dood.
Stilaan vallen de puzzelstukjes in elkaar en de dader(s) kunnen gevat worden.
We krijgen ook mooie beschrijvingen.
De warmte van de cognac gloeide in hun aderen. De oude iepen aan de wallekant dropen en het schaarse licht van de lantaarns deed de gladde straatsteentjes glimmen. Over het troebele water van d gracht hingen nevelige sluiers.
Besluit: Baantjer blijft kwaliteit.