Lezersrecensie
Kijk in het mortuarium. Vreemd genoeg zou u daar pas begrijpen dat het verleden springlevend is.
Zeer vreemd boek/verhaal.
Langs de ene kant een politieroman. Daar naast een historische roman en op het einde gaan we de James Bond tour op.
Het is wel spannend vanaf het begin en ongeachte de verschillende thema´s blijft he spannend voor de lezer.
De gil zat gevangen in het orgel. Een lijk in een kerk en Lionel Kasdan ging kijken omdat het in zijn kerk was gebeurd.
Een homo n een dirigent van het kinderkoor van de kerk. Hij is echter ook dirigent van andere kinderkoren. Zijn vriend vind de dood enkele dagen later.
Er volgen nog lijken en in het verleden zijn kinderen uit verschillende koren verdwenen.
We krijgen echter ook veel info over Chili in de tijd van Pinochet omdat bepaalde figuren uit het verhaal daar waren.
Op het einde krijgen we dan de krachttoeren zoals in de verhalen James Bond.
Het einde bezorgt de lezer ook nog wat verrassingen.
Ook mooi teksten: In de schaduw van de klokkentoren en de serene rust van de rozenstruiken heb ik de ragfijne letters van het Armeense alfabet bestudeerd en er de contouren van bloemblaadjes, stenen en wolken in teruggevonden.
Een weetje.
We weten niet precies van welke takken de doornkroon van Christus was gemaakt. Sommige aarzelen tussen de Paliurus spina- christi, de Sarcopoterium spinosum, de Zizyphus spina-christi en de Rhamnus catharticus. We hebben dan nog de Euphorba milii splendus, bijgenaamd de Christusdoorn.
Ook mooi: Dagboek van een dorpspastoor eindigt met de woorden: Maar wat maakt het uit? Alles is genade ...
Kasdan zijn woorden: De moordenaar heeft mijn territorium ontwijd. Ik zal hem vinden. Ik ben de bewaker van de tempel.