Ander soort Zweedse thriller

Mijn tweede Jens Lapidus boek en opnieuw heb ik een soort van gemengde gevoelens. Het verhaal begint ook deze keer heel traag voor me, met de verhalen van allochtone gangs in Zweden met een taalgebruik dat ik vaak geen idee van had wat er gebeurde. Wat ik nu ook heb begrepen dat dit soort thrillers misschien niet is waar ik echt van kan genieten. Maar ook deze keer, als ik het verhaal heel rauw laat, beviel het me ergens toch wel.