Er

Ik was pas bij hoofdstuk 6 en toen wilde ik het boek al wegleggen: truttig. Zo beschrijvend, zo erudiet, zo snobistisch.
Maar geen ander boek voor handend hebbend (ik klink als de hoofdpersoon) toch maar doorgelezen. Ik word moe van de orgelverhandelingen, de muziekverwijzingen en de bijbelpassages.
Het taalgebruik van de Braziliaanse klopt helemaal niet met taalverwervingsprocessen, vond ik ergerlijk.
Maar de schrijver weet toch zo'n draai aan het verhaal te geven dat ik nieuwsgierig werd naar de ontknoping en de afloop.
Ik zou dit boek niet aan leerlingen adviseren.