Vreemder en vreemder...

Ik heb altijd van de Selectie gehouden en een boek van dezelfde schrijfster, in dezelfde 'prinsessen-stijl', met een betoverende kaft kon ik dus natuurlijk niet afslaan.

Ik begon en vond het hele principe van het kasteel en de liefde voor de koning geweldig. Langzaam kreeg ik ook kriebels in mijn buik als koning Jameson Hollis complimenteerde of als Hollis een echte koningin was voor een avond. En dus, gezien mijn liefde voor dit koppel, voelde ik grote haat voor de Eastoffes toen zij deze relatie kwamen 'verpesten'. Hier begon de grote frustratie al.

Later neemt het boek ook nog zo'n onwijs vreemde wending dat ik niet wist wat ik hiermee aan moest. De gebeurtenis die plaatsvindt lijkt in geen enkel opzicht te herleiden en zie je niet aankomen. Je lijkt in een gecompliceerd liefdesverhaal verwikkeld te zijn en dan gebeuren er ineens dingen die helemaal niet in dit verhaal, bij dit genre, passen.

Heel vreemd allemaal. Het leek alsof Kiera Cass twee totaal verschillende boeken ineens aan elkaar heeft geplakt en dit onder de naam 'de Beminde' heeft uitgebracht.