Een sprankelende, vrolijke en liefdevolle feelgoodroman

Wat een sprankelende, vrolijke en liefdevolle feelgoodroman heeft Irene Kroon met dit boek geschreven. Dokter Floris Ferrante is een geweldig personage, het is zo aandoenlijk om te lezen hoe empathisch hij is en wat hij allemaal doet om de zieke kinderen op hun gemak te stellen. Als de knappe Romée op zijn afdeling komt werken is hij meteen van zijn stuk gebracht...en zij ook! Maar beiden hebben een akelige relatiebreuk achter de rug en zijn niet op zoek naar liefde. Maar ja, echte liefde komt op je pad en dat is moeilijk te weerstaan... 
En dan gaan we naar het betoverende Italië, het is zo levendig beschreven dat ik het heerlijke Italiaanse eten rook, de omgeving voor me zag en de zon op mijn huid kon voelen. Als Floris hoort dat hij een huis erft in Monticchielo, een schilderachtig en middeleeuws dorp dat uitkijkt over de glooiende Toscaanse heuvels, weet hij even niet wat hij ervan moet denken. Maar dat verandert als hij door het huis en in de enorme tuin loopt, zijn leven zal nooit meer hetzelfde zijn, er komt van alles op zijn pad in dit fijne dorp met bewoners die altijd voor elkaar klaarstaan. 

"Achterflap:
Floris Ferrante heeft zijn leven lekker op de rit. Hij is single, heeft een carrière die soepel de goede kant op gaat en een hechte vriendengroep. Met zijn Italiaanse charme en Hollandse nuchterheid weet hij precies wat hij wil, totdat een nieuwe collega zijn zorgvuldig geordende wereld op z’n kop zet. Wanneer Romée de Graaf zijn pad kruist, voelt Floris iets dat hij niet kan negeren. Maar verliefd worden op iemand met wie je dagelijks samenwerkt? Dat kan alleen maar ingewikkeld worden. Terwijl ze allebei worstelen met hun groeiende gevoelens voor elkaar, komt nieuws uit onverwachte hoek: Floris erft het eeuwenoude huis van zijn oudoom in een schilderachtig Italiaans dorp."

Irene heeft een vlotte en sfeervolle schrijfstijl en haar personages zijn heel warm en voelen levensecht. Er zit genoeg romantiek in dit verhaal en de balans tussen luchtig en diepgang is perfect. Door emotionele onderwerpen als ziekte en rouw in deze feelgood te verwerken is Irene er zeker in geslaagd om me helemaal mee te slepen in dit heerlijke verhaal. Door de sfeervolle en gedetailleerde schrijfstijl waan je je echt in Italië: "Ze rekt zich uit om de geur op te snuiven van de bougainville, die sierlijk over de pergola is gedrapeerd. Daarna is de witte jasmijn aan de beurt. Verderop, in de boomgaard, staan de olijfbomen in bloei. En ook de citroenbomen bloeien volop. Hun geur lijkt te worden meegevoerd met het briesje dat vanuit de bergen hun kant op komt". 
Zowel de verhaallijn in het ziekenhuis als de verhaallijn in Italië zit vol romantiek, warmte en soms ook verdriet. Dit is een verhaal waar je helemaal in opgaat!

Wat heb ik genoten van dit boek. Een warme feelgood met een lach en een traan en vol liefde. Voor mij is dit een voorbeeld van een perfecte feelgood, vol fijne personages en met genoeg diepgang. Vanaf de eerste bladzijde was ik verkocht! Stiekem hoop ik dat er nog een vervolg komt want ik zou heel graag meer willen lezen over Floris en Romée, hun carrieres en hun toekomst in dat prachtige huis onder de zon. Dit is zo'n boek waar je helemaal mee wegdroomt!