Meer non-fictie dan thriller

De cover is heel mooi met foto’s van Malta maar doet niet denken dat dit een thriller is, meer een reisverslag.
Het verhaal gaat over verschillende personen die hebben deelgenomen aan een meerdaagse schrijfcursus in Flevoland en waarvan verschillenden een reis gaan maken naar uiteenlopende landen. Sommigen komen elkaar tegen in enkele van die streken die ze bezoeken. Dan gebeuren er enkele moorden die Adjunct-commissaris Glormu Vitale veel kopbrekers brengt.
Het zou dus een leuke thriller zijn maar het is niet zoals we gewoon zijn van een thriller. Er komt heel veel geschiedenis, aardrijkskunde, politiek en geloof in. Nogal zwaar om te lezen als je deze materie niet gewoon bent. Wat er wel leuk aan is, is dat de schrijver mooie vergelijkingen maakt zoals: “op het moment dat ze bedenkt dat haar onbewuste blijkbaar gekozen heeft voor een zitplaats met baarmoedertrekjes” en “Geveldecoraties op muren in zachte kleuren geven met het juiste zonlicht een beetje zo een idee van marsepein”.
Geen boek om als ontspanning te lezen want je moet er erg bij zijn met je gedachten maar zeker iets voor personen die graag achtergrondinformatie hebben en graag non-fictie lezen.