Zoveel namen, zoveel pagina’s

Het blijft natuurlijk ongelofelijk knap om zo’n Boek te schrijven en consistent te blijven met de acht voorgaande delen. Dat is een waanzinnige prestatie. Maar wat doe je een lezer aan als je bijna 1100 pagina’s volschrijft. Het gaat om enerzijds een hartstochtelijk verlangen van beide hoofdrolspelers vol tegenstrijdigheden en anderzijds een zeer gecompliceerde en omvangrijke case. Is dat leuk? Zeker, vooral als dat in een paar honderd pagina’s minder kan. Maar zoveel actoren… mijn hoofd kon het niet allemaal bevatten.
De karakters van Strike en Robinontwikkelen zich , hoewel ontwikkelen misschien niet het juiste woord is. Er overkomt hen zoveel dat ze zich, al dan niet neurotisch en getraumatiseerd, anticiperen op die omstandigheden. Dat maakt het spannend soms leuk, soms irritant. Maar het blijft verslavend. Ik begrijp dat het negende deel in wording is en dat het in deel tien stopt. Ik ga ze zeker lezen want ik ben veel te nie uwsgierig of ze elkaar uiteindelijk krijgen.