Boosaardige sprookjes

Broeder Grimm van Craig Russell stond al een tijdje in mijn boekenkast. Met de Hebban Reading Challenge 2016 (met 50 verschillende categorieën) voor de boeg heb ik dit boek gepakt. Eén van de categorieën is namelijk: lees een boek van een auteur die je niet kent.
En Craig Russell is voor mij een grote onbekende. Hij is een Engelsman met een grote interesse in het na-oorlogse Duitsland en hij spreekt ook vloeiend Duits. Geen wonder dus dat hij zijn protagonist in Duitsland plaatste - niet de meest logische plek voor een Engelse schrijver. Broeder Grimm is het tweede boek in een serie met hoofdinspecteur Jan Fabel in de hoofdrol. Inmiddels zijn er al 7 boeken verschenen waarvan ik weet dat in ieder geval de eerste drie ook in het Nederlands zijn vertaald.

In Broeder Grimm krijgen Fabel en zijn team te maken met een seriemoordenaar die zijn slachtoffers in poses neerlegt die wijzen op een fascinatie met de sprookjes van de Gebroeders Grimm. Het duurt lang voordat de politiemensen greep krijgen op zijn daden en de ene dode na de andere wordt gevonden. Zoals vaker blijkt, is het nu ook één belangrijk detail dat leidt naar de moordenaar.

Broeder Grimm is een fantastisch verhaal, zowel letterlijk als figuurlijk. Veel sprookjesfiguren passeren de revue en drijven Fabel en zijn mensen tot wanhoop omdat er geen gezamenlijke gemene deler is te vinden, behalve de sprookjesfiguren die de slachtoffers uitbeelden. In welke hoek moeten ze de dader zoeken? De speurtocht wordt logisch opgebouwd, met sympathieke figuren in de hoofdrol. Dat maakt het gemakkelijk voor de lezer om zich in te leven in het verhaal en mee te leven met Fabel, Anna, Maria, Werner en de overige teamleden. Russell beschrijft de onderlinge verhoudingen treffend met voldoende aandacht voor privélevens om een goed totaalplaatje te krijgen.
Ik heb genoten van Broeder Grimm; een goed opgebouwde thriller met een mooi uitgewerkte plot.