Krijgen wat je vooraf verwacht

Het succesvolle CSI kent sinds kort een opvolger. Een nieuwe tv-serie, Bones genaamd, probeert het net zo goed te doen als haar voorganger. Max Allan Collins is opnieuw de aangewezen auteur om dit concept ook in boekvorm aan te bieden. De auteur, voorheen nog succesvol met zijn historische thrillers, heeft hier als geen ander pap van gegeten.

De proloog van Bones -– Diep begraven, speelt zich af in 1944. Handlangers van Al Capone willen een lijk dumpen en zoeken een geschikte locatie. Het verhaal maakt vervolgens een sprong naar het heden. FBI-agent Seeley Booth staat op het punt een rechtzaak tegen een tweetal maffiosi te winnen. Als zijn kroongetuige plotseling verdwijnt is hij terug bij af. Het vinden van de vermiste wordt belemmerd door een nieuw voorval. Er wordt een compleet menselijk skelet gevonden op een plein in Chicago. De botten zijn met metalen draadjes bijeengehouden. Verder is er een papiertje met een vreemde boodschap achtergelaten. DNA-deskundige Temperance Brennan, alias Bones, wordt om hulp gevraagd. Ze stelt vast dat de botten van verschillende personen zijn. Aan Bones de taak te achterhalen wie de slachtoffers zijn. Booth werkt met haar samen. De mysterieuze verdwijning van zijn getuige blijft ondertussen door zijn hoofd spoken. Steeds frequenter vraagt hij zich af of er een connectie is tussen beide zaken.

De originaliteit van dit verhaal wordt gesteund door twee pijlers: een opmerkelijk maffiaverleden en ongewoon samengestelde skeletten. Veel verder komt het niet. In grote lijnen is de plot al tot in den treuren gebruikt door andere auteurs. Het is ook opvallend dat Collins*’'* cliffhangers niet resulteren in een onweerstaanbare drang tot het doorlezen van het boek. Wat je leest is allemaal te herkenbaar. De aha-erlebnis pakt allesbehalve gunstig uit.
Het personage Temperance Brennan geeft gelukkig wel wat kleur aan het geheel. Ze is het grote voorbeeld van een geëmancipeerde vrouw die een wilskracht toont waar veel mannen jaloers van worden. Een ziekenhuisbed is wat haar betreft taboe. Haar strijdlust overwint de adviezen van de doktoren. En uiteraard is FBI-agent Booth daar wel van gecharmeerd.

Al met al brengt Bones -– Diep begraven niets extra'’s. Het is een prettig boek om op een willekeurige middag te lezen. Maar het eindoordeel schuilt in de wel vaker omschreven intriges die de flaptekst vermeldt. Je hoeft namelijk niet ver te lezen om te weten dat het rapportcijfer zich in een doorsnee 3-sterren laat vertalen.