Een boek dat het verdient om gelezen te worden

Lily Ebert is geboren in Bonyhád in Hongarije en groeide op in een gelukkig middenstandsgezin. Ze had drie zusjes en twee broers en lieve ouders. Een gewoon doorsnee Joods gezin. In de eerste jaren van de oorlog merkten Lily en de andere kinderen niet veel van de maatregelen waaraan de Joden werden onderworpen. Het grote keerpunt kwam pas na het onverwachte overlijden van haar vader begin 1944. Lily moest haar vader op zijn sterfbed beloven goed voor de andere kinderen te zorgen. Daarna ging alles in sneltreintempo achteruit. Eerst werden Lily en haar oudste broer Imi aan het werk gezet buiten Bonyhád. Na enkele weken mocht Lily terug naar huis om meteen weer met de rest van het gezin op weg te gaan naar een doorgangskamp. Imi bleef achter als dwangarbeider. De moeder van Lily bleef opgewekt en hield de moed er zo goed mogelijk in, daarin zoveel mogelijk gesteund door Lily. Maar op een gegeven moment werd het gezin in veewagens op transprot gezet naar Auschwitz om meteen bij aankomst opgesplitst te worden. De drie oudste dochters Lily, René en Piri blijven bij elkaar en ondergaan samen het gruwelijke regime in Auschwitz. Niets wordt hun bespaard gebleven, ze worden onmenselijk behandeld, verhongeren bijna, maar blijven werken, de enige manier om te kunnen overleven. Net na de bevrijding worden de meisjes door een Amerikaanse rabbijn geholpen om door te reizen naar Zwitserland om vandaar uit een nieuw leven te kunnen beginnen. Lily krijgt van zijn assistent een bankbiljet mee met daarop geschreven ‘good luck and happiness’. Het bankbiljet heeft ze altijd gehouden en vijfenzeventig jaar later vindt achterkleinzoon Dov dit bijzondere aandenken, het startsein van een boeiende speurtocht naar de afzender via social media. Een speurtocht die uiteindelijk zal leiden naar dit boek over het bijzondere leven van Lily Ebert, de vrouw die niet opgaf, doorging waar het bijna niet meer mogelijk was én de wereld wilde vertellen wat er in de oorlog gebeurd was.
Een boek over een uitzonderlijke vrouw die de gruwelen van Auschwitz wist te overleven en daarna haar leven weer oppikte. Ik heb al veel verhalen gelezen over de Tweede wereldoorlog maar dit verhaal is bijzonder omdat Lily ook over de jaren daarna vertelde waarin ze eerst niets over de oorlog met haar kinderen wilde delen om ze te beschermen. En al helemaal niet aan de rest van de wereld, iedereen moest immers zijn of haar wonden likken en de verhalen over Auschwitz waren zó gruwelijk dat men niet kon geloven dat het gebeurd was. Pas na vele jaren gaf Lily openheid van zaken, eerst voor haar kinderen, later ook voor haar klein- en achterkleinkinderen, eigenlijk voor iedereen die het maar wilde horen. En nu heeft ze samen met Dov dit boek geschreven, ik heb het vrijwel in één ruk uitgelezen: indrukwekkend! Een mooie vier sterren en een boek dat het verdient om gelezen te worden.