Lezersrecensie
Een meeslepend liefdesverhaal die je niet meer loslaat!
In het boek ‘een jaar met jou’ volgen we het leven van de Amerikaanse Ella.
De 24-jarige Ella weet precies wat ze wil in het leven. In het boek volgt ze haar droom. Ze krijgt een Rhodos-beurs en gaat een jaar lang studeren aan de universiteit van Oxford, in Engeland. Na dat jaar zal ze aan de slag gaan voor het campagneteam van de eerste vrouwelijke presidentskandidaat van de VS.
Natuurlijk verloopt het jaar anders dan verwacht. Jamie komt op haar pad. Haar knappe poëziedocent. Ze worden friends with benefits, want meer zit er volgens beiden niet in. Ella is namelijk maar een jaar in het land. Hun relatie heeft volgens beiden daardoor geen toekomst. Ze spreken af dat ze altijd eerlijk zullen zijn tegenover elkaar. Als Ella merkt dat Jamie niet eerlijk tegen haar is komt er een groot geheim aan het licht die hun relatie verandert. Ella komt voor de moeilijkste keuze in haar leven te staan. Kiest ze voor haar uitgestippelde pad? Voor Jamie? Of besluit ze voor het eerst in haar leven gewoon haar hart te volgen?
‘Maar als je van iemand houdt, en die iemand houdt van jou, dan vind je wellicht iets met eeuwigheidswaarde. Wat en waar dat ook moge zijn’
Vanaf de eerste bladzijde was het boek wegleggen geen optie meer. Meteen was er een klik met Ella een prachtig personage die diepe indruk op je maakt. De vrienden (Charlie, Maggie en Tom) die Ella in Oxford maakt hebben allemaal hun eigen charme. Ze maken het verhaal compleet. In het begin was er enige angst dat het misschien een verhaal zou worden met veel politiek, maar dat was alles behalve het geval. Het verhaal gaat over een vrouw die haar dromen volgt en de door haar uitgestippelde route wil volgen, maar dan komt de liefde op haar pad. De chemie tussen Jamie en Ella spat van de bladzijden af. Als het geheim van Jamie uitkomt verandert de toon van het verhaal. De puzzelstukjes vallen op zijn plaats. Sommige stukken lees je met een brok in je keel, andere lees je met een lach en weer andere (bijna) met een traan. Tegen het einde van het boek werd het oppakken van het boek lastig, niet om het verhaal, maar omdat je niet wilt dat er een einde aan komt. Gek genoeg kijk je uit naar het einde, maar zie je er ook tegenop.
De cover van het boek is prachtig. Wit met mooie gekleurde bloemen. Je kunt deze cover aan de binnenkant nog verder uitklappen, zodat ook aan de binnenkant de gekleurde bloemen verschijnen. De titel van het boek is perfect gekozen. Als je het boek uit hebt heeft het namelijk een dubbele betekenis. Nog een mooi detail, elk hoofdstuk begint met een gedichtje.
Als je van een meeslepend liefdesverhaal houdt met een emotioneel tintje mag dit boek niet ontbreken in je boekenkast. Het is een roman die je niet meer loslaat.