Het had allemaal wat meer uitgediept mogen worden

Albert William Packer, alias Mister, de misdaadburgemeester van Londen, wil wel eens wat anders. Veel meer dan geld tellen hoeft hij niet meer te doen: alle weerstand is reeds lang gebroken, of wordt door zijn advocaat, de Eagle, of door zijn harde kern, de Stuurmannen, uit de weg geruimd. Vandaar dat Packer besluit ook de buitenlandse markt te gaan veroveren, door de Turkse heroïnehandel naar Engeland over te nemen. Hij stuurt de Cruncher, zijn financiële steun en toeverlaat, naar Sarajevo, knooppunt van de Europese smokkelroutes, om het terrein te verkennen. Cruncher komt echter om en Packer trekt zelf op onderzoek, samen met de Eagle en Atkins, zijn wapenexpert. De Britse douane besluit de jonge Joey Cann achter hen aan te sturen om Packer tot fouten te verleiden. Daarbij wordt hij ondersteunde door Frank Williams, lid van de internationale politiemacht in Sarajevo, en Maggie Bolton van de Britse geheime dienst.

Bij de figuur van Cann plaats ik het meeste vraagtekens: waarom de onervaren Cann tegenover de niets en niemand ontziende Packer plaatsen? En waarom houdt Cann zo hardnekkig vol? Blijft hij bij zijn vriendin Jen, of voelt hij toch meer voor Maggie, zoals je even kan veronderstellen? Het had allemaal wat meer uitgediept mogen worden. Dat gebeurt op andere momenten dan weer te veel, waardoor vooral de aanloop te langzaam verloopt. Toch is dit geen slecht boek, dankzij figuren als de Eagle en Atkins, die tegen wil en dank vast zitten aan hun baas, en Packer zelf, die met open ogen zijn ondergang tegemoet loopt.

Tot slot: Seymour lijkt wel heimwee te hebben naar de Koude Oorlog, toen het zo duidelijk was wie goed en wie slecht was. Geheim agente Maggie Bolton zegt letterlijk tegen Joey: ‘Jij mag God op je blote knieën danken dat je nog een vijand hébt.’ Met De onaantastbare bewijst Seymour alvast dat hij ook over een Britse vijand een aardige thriller kan schrijven.