hersenkronkels

Simenon is steeds op zoek naar de psyche, of het nu om zijn psychologische romans gaat of om zijn detectives. Bijzonder bij hem blijft dat hij steeds met eenvoudige zinsconstructies, kleine dialogen er toch maar weer in slaagt de hersenkronkels van zijn personages te laten aanvoelen. Beetje bij beetje vult hij het psychologisch profiel van zijn personages aan. Ook in deze roman groei je gestaag mee met de hoofdpersoon, Jean Chabot. Woord voor woord brengt Simenon je naar de verassende ontknoping toe...verassend ? Eigenlijk niet helemaal, want je hebt Jean Chabot intussen wel leren begrijpen...je had het toch wel kunnen verwachten.