Herkenbaar, maar waarom dit plot?

Veel herkenbare onderwerpen voor een vrouw als ik van net 50. Maar de hoofdpersoon riep ook ergernis bij me op: hoe ze over zich heen laat lopen en zich steeds weer voegt naar haar omgeving (is met de titel “adem” volgens mij ook het thema en komt ook naar voren in de volgende zin: “Hij nam niet alleen alle ruimte in, maar gebruikte ook alle lucht.” En ook in deze zin: “Dat is de ultieme macht. Iemand de adem benemen en dan weer teruggeven.”) Tegelijkertijd escaleert het op een gegeven moment op een niet zo’n geloofwaardige manier. Als er hoofdstuk 1 en 33 een andere invalshoek was gekozen, had het een interessantere roman kunnen zijn voor wellicht een andere doelgroep. Nu vond ik het plot er eigenlijk een beetje met de haren bijgesleept en onnodig. Jammer.