Combinatie van genres waarvan ik niet wist dat ik het nodig had.

Zonder veel voorkennis begon ik aan Zo vermoord je een man in 10 dates van Sheilee Thompson en wat was dit een aangename verrassing. Een slasher-romcom… ik had eerlijk gezegd geen idee dat dat zo leuk kon zijn (of dat het bestond)

Ja, er vallen meerdere slachtoffers. Best gruwelijk zelfs. En ondertussen worden twee mensen verliefd terwijl ze proberen te ontsnappen aan een seriemoordenaar. Alleen al die combinatie klinkt licht absurd, maar het werkt. Heel goed zelfs.

Slasherfilms kijk ik normaal gesproken met een kussen half voor mijn gezicht. Ik schrik van de kleinste dingen en ben niet zo’n  fan van bloed en ingewanden. Tijdens het lezen heb ik daar gelukkig minder last van. Lezen met een kussen voor je hoofd is gewoon niet erg praktisch. Kan ik bij een slasherfilm dus makkelijk de helft niet zien, dit boek kon ik nauwelijks wegleggen. Ik moest weten of er een happy end zou komen en of mijn vermoedens over de dader klopten (ja, maar dat maakte het niet minder leuk). De mix van gruwel, romantiek en zwarte humor is heerlijk. Het verhaal neemt zichzelf niet te serieus en dat maakt het juist zo leuk.

Er zijn behoorlijk wat verwijzingen naar jaren ’90-slasherfilms en romcoms. Voor mij, een 90’s tiener, een feest der herkenning. Ik kan me voorstellen dat het minder binnenkomt als je die films niet kent, maar ik vond het een leuke nostalgische knipoog.

Kortom: een originele, spannende en verrassend grappige leeservaring. Perfect als je eens iets anders wilt dan de standaard romcom, maar ook niet full horror wilt gaan.