Lezersrecensie
De naam van de moeder
27 mrt 2022
Geen grootse verhaallijn, maar wel de ingetogen, gevoelige en kwetsbare stem van Camurri. De sfeerschepping, somber van aard, wordt heel mooi neergezet. Over een vader en zoon en hun gedeeld verlies dat alles overschaduwt. Over emoties die onbesproken blijven, en net daarom blijven galmen. In het ene hoofdstuk dreig ik lichtjes weg te zinken, maar het volgende blijft dan weer te aarzelend, te hol soms. Zijn lange opsommingen, die hij net iets te vaak hanteert, blijven hier en daar wat oppervlakkig. Ik blijf achter met ietwat gemengde gevoelens, omdat de stijl me bevalt, maar het potentieel niet ten volle werd benut. Benieuwd naar zijn volgende werk. (3,5*)