Waan of werkelijkheid?

Wat is waar en wie durf je te geloven?
Na haar psychose probeert Nancy North opnieuw te beginnen. Samen met haar vriend Felix betrekt ze een goedkoop appartement in West-Londen, een plek die hij voor haar vond toen zij ziek was. Het gebouw is vervallen, de buurt onwennig, maar Nancy wil geloven dat dit hun nieuwe start is.
Vanaf dag één knaagt er iets. Blikken die te lang blijven hangen. Geluiden die niet kloppen. Bewoners die meer lijken te weten dan ze zeggen. Terwijl Nancy worstelt met haar stemming, vraagt ze zich af: zijn haar angsten terecht of glijdt ze opnieuw af?
Wanneer haar buurvrouw Kira dood wordt aangetroffen, spreekt iedereen van zelfmoord. Maar Nancy zag haar nog, vlak voor haar dood. Ze weet zeker dat er iets niet klopt.
Niemand neemt haar serieus. Niemand behalve rechercheur Maud O’Connor.
In deze beklemmende tweede zaak in de Maud O’Connor-reeks vervagen de grenzen tussen waan en werkelijkheid. Een literaire thriller vol onderhuidse spanning, morele ambiguïteit en een plottwist die alles op zijn kop zet.

Mijn ervaring:
Heerlijk weer! De herkenbare, heldere schrijfstijl van Nicci French pakt me vanaf de eerste pagina. Haar beeldende manier van schrijven zorgt meteen voor een beklemmende, bijna unheimische sfeer die me het verhaal intrekt en niet meer loslaat. Het voelde al snel alsof ik zelf samen met Nancy in dat vervallen Londense flatgebouw woonde, steeds meer twijfelend aan wat echt is en wat misschien alleen in haar hoofd bestaat.

Nancy North is een personage dat me echt raakte. Ze is complex en kwetsbaar, maar ook scherp en vastberaden. Haar innerlijke strijd, vol tegenstrijdige gedachten en emoties, is zo overtuigend beschreven dat ik voortdurend met haar meeleefde. Haar drang om gehoord te worden en antwoorden te vinden maakt het verhaal intens en persoonlijk. Ook de dynamiek met Felix vond ik sterk: zijn liefdevolle maar overbezorgde en soms controlerende houding botst regelmatig met Nancy’s behoefte aan vertrouwen en autonomie, wat zorgt voor voelbare spanning. Rechercheur Maud O’Connor blijft aanvankelijk wat op de achtergrond, maar groeit in het tweede deel uit tot een interessante en krachtige tegenhanger die extra vaart en diepte aan het verhaal geeft.

De opbouw van het verhaal zit heel slim in elkaar. In het eerste deel worden langzaam twijfel en ongemak gezaaid: is Nancy opnieuw kwetsbaar, of ziet zij juist dingen die anderen missen? In het tweede deel neemt het tempo toe en werd ik meerdere keren aan het twijfelen gebracht over wat ik eerder voor waar aannam. Thema’s als vertrouwen, psychische kwetsbaarheid, manipulatie en de vraag wie er écht luistert, zijn mooi verweven en geven het verhaal extra lagen. Het psychologische spel tussen waan en werkelijkheid vond ik bijzonder sterk en beklemmend uitgewerkt.

Stemmen in het duister is een indringende, spannende en indrukwekkende thriller die verder gaat dan alleen een mysterie. Het is een verhaal dat laat voelen hoe kwetsbaar waarheid kan zijn, en hoe belangrijk het is om écht naar iemand te luisteren; juist wanneer dat het moeilijkst is.