literaire slapstick

Hoe knap is het om als romanschrijver telkens met iets totaal anders te komen! De overeenkomst tussen de boeken is dat het vernuftig in elkaar zit. Het leest lekker en er valt genoeg te graven en bespreken. De absurde gebeurtenissen zijn overdreven en toevallig, maar niet totaal onrealistisch.

Door het wisselende perspectief wordt de miscommunicatie, of eerder het gebrek aan communicatie, pijnlijk duidelijk. De hoofdpersonen denken van alles over elkaar en dat beeld kantelt telkens als dezelfde scène vanuit een ander wordt verteld.

Lees mijn hele bespreking op https://lalageleest.nl/2026/04/05/de-butler-van-god-ellen-de-bruin/