13 in dozijn wandelverhaal

Het is een heel rechttoe rechtaan verhaal vind ik, over een vrouw die een wandeltocht gaat maken en beschrijft wat ze op die tocht meemaakt. Terwijl ze in het echt de connectie met haar vader verliest (vanwege dementie), treedt zij in zijn voetsporen door dezelfde wandeltocht te maken. Daarbij heeft ze af en toe 'contact' met hem gedurende haar reis. Ook ontmoet ze een leuke man. En ze schud het verleden in de vorm van een ex van zich af, zonder dat proces echt toe te lichten. Tja. Weinig lijkt haar te raken of tot interessante inzichten te brengen, wat het voor mij een oppervlakkig personage maakt. Alles wordt ervaren vanuit een positieve, hier in het nu, benadering.